(818 S. K. m. 60, 102) (765 S. K. m. 102, 104, 240) (492 S. K. m. 13) (15. HD. 13.01.2016 T. 2015/5211 E. 2016/157 K.) (15. HD. 06.04.2017 T. 2016/3653 E. 2017/1584 K.)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ve davalı....Mirasçıları ..., ..., ..., ..., ... vekili ile davalı idare elemanları vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava, eser sözleşmesi ilişkisi nedeniyle fazla ödenen iş bedelinin yükleniciyle idare elemanlarından tahsili istemlerine ilişkindir.
Mahkemece davanın yüklenici...mirasçıları yönünden kabulüne, idare elemanları olan diğer davalılar yönünden zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen kararın davacı ile davalı yüklenici mirasçılarının temyizi üzerine Dairemizin 13.01.2016 gün, 2015/5211 Esas, 2016/157 Karar sayılı ilâmı ile davalı yüklenici mirasçılarının tüm, davacının diğer temyiz itirazları reddedildikten sonra, davalı idare elemanları ile davacı arasındaki ilişki eser sözleşmesi olmayıp bu davalıların haksız eylemleri nedeniyle davacıya karşı sorumlu oldukları, haksız fiillerle ilgili BK'nın 60. maddesi hükmünce zamanaşımı süresinin 1 yıl ve herhalde zararı doğuran eylemden başlayarak 10 yıl ise de; davalılar ... ve ...'ın eylemleri resmi belgede sahtecilik sonucunu oluşturup, BK'nın 60/II. maddesine göre eylem cezayı gerektiriyor ise ceza zamanaşımı süresi uygulanacağından bu suçla ilgili ceza miktarı dikkate alındığında 765 sayılı TCK'nın 102/3. maddesi gereğince uygulanması gereken ceza zamanaşımı 10 yıl olduğu ve kesin hesabın onaylandığı 16.12.1997 tarihinden 10.02.2005 dava tarihine kadar 10 yıllık zamanaşımı süresi geçmediğinden zamanaşımı def'i reddedilip uyuşmazlığın esası incelenmek suretiyle hükme varılması gerektiğinden idare elemanları hakkındaki davanın zamanaşımı yönünden reddine karar verilmesinin usül ve yasaya aykırı olduğundan bahisle, yerel mahkeme kararı bozulmuştur.
Davalı yüklenici....mirasçıları ile davalı idare elemanları ... ve ...'ün karar düzeltme talepleri üzerine, Dairemizin 06.04.2017 gün 2016/3653 Esas, 2017/1584 Karar sayılı ilâmı ile yüklenici....mirasçılarının karar düzeltme talepleri reddedilip, idare elemanları ... ve ...'ün karar düzeltme talebi üzerine, bu davalılar yönünden isnad edilen suçun 765 sayılı TCK'nın 240. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanmak suçu olup, TCK'nın 102/4. maddesindeki 5 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu ve 16.12.1997 kesin hesap onay tarihinden dava tarihine kadar süre dolduğundan bozma ilâmının 2. bendinin bu davalılar yönünden kaldırılıp, bunlar hakkındaki davanın zamanaşımından reddine dair karara karşı davacının temyiz itirazlarının reddi ibareleri bozma ilâmının 1. bendine ilave edilerek bozma ilâmı düzeltilmiştir.
Yerel mahkemece bozmadan sonra açılan duruşmada gelen tarafların bozmaya karşı diyecekleri sorulup saptandıktan sonra ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında verilen karara yönelik bozma ilâmına karşı direnilerek bu davalılar hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle reddine, bozmanın diğer hükümlerine uyulmasına ve davanın yüklenici....mirasçıları ile davalıları ... ve ... hakkında kabulüne ... ve Ferudun Egecük hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Verilen karar davacı vekili ile davalılardan ... ve yüklenici....mirasçıları vekillerince temyiz edilmiştir.
Direnme üzerine verilen kararın temyiz incelemesi Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nda yapılmakta iken 01.12.2016 tarihinde yayınlanıp yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen 4/1. maddesinde Yargıtay hukuk daireleri tarafından verilen bozma kararları üzerine mahkemelerce verilen direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderileceği ve aynı maddenin 4. bendinde dairenin mümkün olan en kısa zamanda direnme kararını inceleyeceği ve yerinde görürse kararını düzelteceği, görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na göndereceği kabul edildiğinden direnme kararı öncelikle Dairemizce incelenmiştir.
Davalı idare elemanları ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında görevi kötüye kullanmak suçundan 765 sayılı TCK'nın 240. maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, bu davalılar hakkındaki suç vasfının değişmediği ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 1998/204 Esas, 2004/287 Karar sayılı ilâmı ile bu davalılar hakkındaki davanın da TCK'nın 102/4 ve 104. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle reddedilip, hazine vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 04.05.2005 gün, 2004/10595 Esas, 2005/4468 Karar sayılı ilâmıyla hazinenin bu davalılarla ilgili katılma istemi bulunmadığından temyiz istemi reddedilerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.
Bu halde, adı geçen davalılar eylemlerinin 765 sayılı TCK'nın 240. maddesindeki görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, bu suçun cezasına göre zamanaşımı süresinin aynı Yasa'nın 102/4. maddesi hükmünce 5 yıl olup, suç tarihinden dava tarihine kadar ve fazla ödemenin saptandığı 16.12.1997 kesin hesap onay tarihinden davanın açıldığı 10.02.2005 tarihine kadar 818 sayılı BK'nın 60/I. maddesindeki 1 yıl ve 60/II. maddesi gereğince uygulanması gereken TCK'nın 102/4. maddesindeki 5 yıllık zamanaşımı süreleri geçmiş olup, yerel mahkemenin az yukarıda ad ve soyadları yazılı davalılar hakkında direnme kararı verip, zamanaşımı yönünden aleyhlerindeki davayı reddetmesi usul ve yasaya uygun görüldüğünden adı geçen davalılar yönünden 6100 sayılı HMK'nın ek 4/4. maddesi gereğince Dairemizin 13.01.2016 gün ve 2015/5211 Esas, 2016/157. karar sayılı bozma ilâmının kaldırılarak, bu davalılara yönelik davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.
Davalı....mirasçılarının temyiz itirazları ile ilgili olarak bu davalıların temyiz itirazları ve karar düzeltme talepleri reddedilerek haklarındaki hüküm kesinleşmiş olup, bozmadan sonra kurulan kabul kararını temyiz etmekte hukuki yararları bulunmadığından temyiz itirazlarının bu sebeple reddi uygun bulunmuştur.
Davalı ...'ın temyiz itirazlarına gelince dosyadaki delillere mahkemece uyulan bozma ilâmı gereğince değerlendirme yapılarak hüküm kurulmuş olması ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmaması sebebiyle hakkında verilen kabul kararı usul ve yasaya uygun olduğundan temyiz itirazlarının reddi ile hakkında kurulan hükmün onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yüklenici....mirasçıları hakkında davanın kabulüne dair yerel mahkemenin ilk kararı bu davalıların temyiz itirazları ve karar düzeltme talepleri reddedilmek suretiyle kesinleşmiş olup, bozmadan sonra verilen kararı temyiz etmekte hukuki yararları bulunmadığından TEMYİZ İSTEMLERİNİN REDDİNE, davalı ... hakkında verilen karara yönelik bu davalının yaptığı temyiz itirazlarının reddi ile hakkındaki hükmün ONANMASINA, davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında Dairemizin 13.01.2016 gün, 2015/5211 Esas, 2016/157 Karar sayılı ilâmındaki bozmanın kaldırılarak, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile bu davalılar hakkında direnme yoluyla verilen davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair kararın ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 956,00 TL temyiz ilâm harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davalı....Mirasçıları ..., ..., ..., ... ve ...'a geri verilmesine, aşağıda yazılı 212,50 TL temyiz peşin harcının temyiz eden davalı idare elemanlarından alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 04.06.2018 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy