Görevsizlik Kararı Veren
Yargıtay Daireleri : 17 ve 15. Ceza
Mahkemesi :Asliye Ceza
Günü : 19.11.2009
Sayısı : 297-979
Sanık ... hakkında hırsızlık ve dolandırıcılık suçlarından ayrı ayrı açılan ve birleştirilerek görülen kamu davasında yapılan yargılama sonucunda aynı suçlardan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
Hükümlerin sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesince 2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. maddesi uyarınca hazırlanan ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 22.01.2015 gün ve 8 sayılı kararıyla kabul edilerek 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren yeni iş bölümü nedeniyle, Daire Başkanı tarafından imzalanan 10.02.2015 gün ve 22195-2602 sayılı gönderme kararıyla dosyanın devredildiği Yargıtay 17. Ceza Dairesince 18.06.2015 gün ve 1392-4207 sayı ile;
“İddianamedeki nitelendirmeye, sevk maddelerine, uygulamaya, temyizin kapsamına, tebliğname tarihine, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 gün ve 201/1 sayılı ve 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı kararlarına göre, 15.10.2012 tarihli tebliğname tarihi itibarıyla işin incelenmesinin Yüksek 15. Ceza Dairesinin görevine girdiği",
Dosyanın gönderildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesince de 24.05.2017 gün ve 13058-11712 sayı ile;
"Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 tarih ve 2011/ Bşk-42-42 sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; 'Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir' (b) bendinde de; 'Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir' hükmüne yer verilmiştir.
Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmünü amirdir.
İncelenen dosya içeriğine göre;
Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen hırısızlık suçunun cezası, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis; dolandırıcılık suçunun cezası ise aynı Kanunun 157/1. maddesi uyarınca bir yıldan beş yıla kadar hapis ve adli para cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;
İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek 17. Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu"
Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.
Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Yargıtay 17 ve 15. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.
2797 sayılı Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen tebliğname tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesinin 3. fıkrası;
"Ceza dairelerinde:
a) Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.
b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" şeklinde düzenlenmiştir.
Öte yandan ilkeleri Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 13.11.2014 gün ve 295-331 sayılı kararı başta olmak üzere diğer birçok kararında açıklandığı üzere; temyiz incelemesine konu suçların yaptırım miktarlarında suç tarihinden sonra, tebliğname tarihine kadar yapılan değişikliklerin dikkate alınması ve tebliğname tarihindeki yaptırım miktarları gözönüne alınarak görevli ceza dairesinin belirlenmesi gerekmektedir.
İncelenen dosya kapsamına göre;
15.10.2012 olan tebliğname tarihi itibarıyla ceza dairelerinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken iddianamelerden 16.04.2009 gün ve 571-250 sayılı iddianamede hırsızlık suçuna ilişkin sevk maddesi olarak TCK'nun 142/2-b maddesi gösterilmiş ise de sanığın eyleminin; "Olay tarihinde şüpheli ile açık kimlik ve adresleri tespit edilemeyen faili meçhul iki erkek şüphelinin, sahte para tedavüle koymak ve dolandırıcılık olayına müteakiben müştekinin evine müşteki ile birlikte gittikleri, özel beceri yöntemleriyle müştekiyi oyalayıp odada bulunan, içinde toplam 480 Lirayı hırsızladıkları" şeklinde anlatılması karşısında, sanık hakkında suç tarihi itibarıyla TCK'nun 142/1-b. maddesinde düzenlenen "bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık" suçundan; 13.04.2009 tarihli iddianamede de anlatıma uygun şekilde sevk maddesi olarak TCK'nun 157/1. maddesi gösterilerek dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı edilmelidir.
Temyiz incelemesine konu olan suçların tebliğname tarihindeki yaptırım miktarları nazara alınarak yapılan değerlendirmede ise iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasını gerektiren hırsızlık suçunun müeyyidesi daha ağır olduğundan, temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca bu suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 17. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.
Bu itibarla, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.
SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle,
1-Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 18.06.2015 gün ve 1392-4207 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,
2- Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 17. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy