(1086 S. K. m. 438) (YİBK 28.09.2018 T. 2018/2 E. 2018/8 K.)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davaya konu alacakların zamanaşımına uğradığını, davalının davacının işçilik haklarını tam, eksiksiz, günü gününe ödendiğini, davacının alacağının bulunmadığını, davacının diğer çalışan personelle husumet yaşadığını, davacı hakkında personelden ve iş çevresinden şikayetler olduğunu, ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırı davranışından davacıyı işten çıkarmaya karar verdiklerini, davacıyla tartışma yaşamadıklarını, davacının psikolojik olarak belirttiği iddiaların asılsız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta, davacı tarafından dava dilekçesinde ihbar tazminatı olarak 4.000,00 TL istendiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise hak edilen ihbar tazminatının 2.666,21 TL olarak hesaplandığı anlaşılmış olup, Mahkemece 2.666,21 TL ihbar tazminatı alacağı hüküm altına alınırken bu alacak miktarının tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken hüküm fıkrasında alacağın 4.000,00 TL'sine dava tarihinden itibaren faiz yürütüldüğünün belirtilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının üçüncü paragrafının çıkartılarak, yerine;
“- 2.666,21 TL net ihbar tazminatı alacağının dava tarihi olan 12/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,” paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, peşin temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 22/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)