Yargıtay Daireleri : 18 ve 4. Ceza
Mahkemesi :Asliye Ceza
Sayısı : 468-275
Hakaret ve kamu görevini yaptırmamak için direnme suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanığın hakaret suçundan mahkûmiyetine ve kamu görevini yaptırmamak için direnme suçundan beraatine karar verilmiştir.
Hükümlerin Cumhuriyet savcısı tarafından tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 02.05.2013 tarih ve 7477-4380 sayı ile bozulmasına karar verilmiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesince 14.04.2014 tarih ve 468-275 sayı ile, sanığın bu kez tehdit suçundan beraatine ve hakaret suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
Beraat kararına ilişkin hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 11.01.2017 tarih ve 10627-94 sayı ile;
"İddianame içeriğine, sevke, temyizin kapsamına, tebliğname tarihine, 26.02.2016 tarih, 29636 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girip 01.03.2016 tarihi itibarıyla uygulanmaya başlayan 12.02.2016 tarihli ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararına ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre, temyiz incelemesi yapma görevi Yüksek Yargıtay 18. Ceza Dairesine ait bulunduğu",
Dosyanın gönderildiği Yargıtay 18. Ceza Dairesince 26.03.2019 tarih ve 1312-5834 sayı ile;
"Tebliğname tarihine, temyizin kapsamına, 6572 sayılı Kanun’un 27. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu’nun geçici 14. maddesi uyarınca oluşturulan Birinci Başkanlık Kurulunun hazırlamış olduğu iş bölümü kararına göre işin incelenmesi Yüksek (4.) Ceza Dairesi’nin görevine girdiği",
Dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince de 20.05.2019 tarih ve 3265-9237 sayı ile;
"Yargıtay Yüksek 18. Ceza Dairesinin 26.03.2019 tarihli ve 2019/5834 sayılı kararı ile dosya görev yönünden Dairemize gönderilmiş ise de; iddianamede açıklanan eylem, sevk maddesi ile temyizin kapsamı ve görevli dairenin belirlenmesinde dava açan belgedeki nitelenen suçun esas alınacağı hükmünü içeren, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.02.2016 tarihli ve 2016/1 sayılı ceza daireleri arasındaki iş bölümüne dair kararına göre, sanık hakkında TCK’nın 265/1. maddesine göre görevi yaptırmamak için direnme suçundan kamu davası açılmış bulunmakla, temyiz incelemesinin Yüksek 18. Ceza Dairesinin görevine girdiği"
Gerekçesiyle görevsizlik kararları verilmiştir.
Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Yargıtay 18 ve 4. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.
Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 14/3. maddesinin a bendi; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir" şeklinde iken, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle a bendi "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır" şeklinde değiştirilmiştir.
Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunca hazırlanıp 26.02.2016 tarihli ve 29636 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren 12.02.2016 tarihli ve 1 sayılı iş bölümü kararının "Ceza Daireleri iş bölümü Ortak Hükümler" başlıklı bölümünün 7. maddesinde; "Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkumiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkumiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır." düzenlemesi hüküm altına alınmıştır.
25.11.2016 olan tebliğname tarihi itibarıyla Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin kapsamı karşısında ceza dairelerinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken hüküm sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararı olup iddianamedeki nitelendirmenin 5237 sayılı TCK’nın 265/1. maddesi olarak gösterilmesi karşında, mahkûmiyet dışındaki kararlarda iddianamedeki nitelendirme esas alınacağından temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve 12.02.2016 tarihli ve 1 sayılı iş bölümü kararı uyarınca anılan suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 18. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.
Bu itibarla, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan daireye gönderilmesine karar verilmelidir.
SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle;
1- Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 26.03.2019 tarihli ve 1312-5834 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,
2- Dosyanın, Yargıtay 18. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 25.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy