Görevsizlik Kararı Veren
Yargıtay Daireleri : 15 ve 8. Ceza
Mahkemesi :Asliye Ceza
Günü : 08.11.2012
Sanık ... hakkında güveni kötüye kullanma ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Sincan 2. Asliye Ceza Mahkemesince 08.11.2012 tarih ve 470-550 sayı ile sanığın güveni kötüye kullanma suçundan mahkûmiyetine, mala zarar verme suçundan beraatine karar verilmiştir.
Hükümlerin sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 27.02.2017 tarih ve 20931-6639 sayı ile;
"2797 sayılı Yargıtay Kanunu' nun 09.02.2011 tarihli ve 6110 sayılı Kanun'la değişik 14. maddesi uyarınca 27.01.2017 tarihli ve 29961 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümüne ilişkin 20.01.2017 tarihli ve 2017/1 sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Daireleri iş bölümü ortak hükümlerinin 4. maddesi gereğince; bu dava dosyasının Yargıtay (8.) Ceza Dairesine tevdiine" karar verilmiş,
Dosyanın gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesince 01.04.2019 tarih ve 7297-4549 sayı ile;
"2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la değişik 14 ve eklenen geçici 13. maddeleri uyarınca; mahkûmiyet kararındaki nitelendirmeye, tebliğname tarihi ve temyizin kapsamına göre mala zarar verme suçundan beraat kararı verildiği, sanığın temyizde hukuki yararı olmadığı ve güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkûmiyet suçuna yönelik temyiz talebinin olduğu belirlenerek Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 27.01.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 20.01.2017 tarihli ve 2017/1 sayılı kararının Ceza Daireleri İşbölümüne ilişkin ortak hükümlerin 5. fıkrası uyarınca temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (15.) Ceza Dairesine ait olduğu" gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca açıklığa kavuşturulması gereken husus, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin tespitine ilişkin ise de öncelikle olumsuz görev uyuşmazlığı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.
Olumsuz görev uyuşmazlığının doğması için, karşılıklı olarak iki dairenin kendisini görevsiz sayması, başka bir anlatımla iki dairenin karşılıklı görevsizlik kararı vermesi gerekir.
İncelenen dosya kapsamından;
Yargıtay 15. Ceza Dairesince 27.02.2017 tarih ve 20931-6639 sayı ile Daire heyetince imzalanan tevdi kararı ile dosyanın Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderildiği, Yargıtay 8. Ceza Dairesince 01.04.2019 tarih ve 7297-4549 sayı ile Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderildiği anlaşılmaktadır.
Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereği, Dairelerin iş bölümüne ilişkin olarak Yargıtay Başkanlar Kurulunca hazırlanarak Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından onaylanmasının ardından 29.01.2014 tarihli ve 28897 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı iş bölümü kararının "Ceza Dairelerine İlişkin Ortak Hükümler" bölümüne göre verilen ve yalnızca Daire Başkanı veya Daire heyeti tarafından imzalanan tevdi kararlarının görevsizlik kararı olarak kabulü mümkün değildir.
Bu durumda Yargıtay 15. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı olmadığından, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca çözümlenmesi gereken görev uyuşmazlığı da yoktur.
Bu itibarla, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı uyarınca dosyanın Yargıtay 15. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.
SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle;
Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 01.04.2019 tarih ve 7297-4549 sayılı görevsizlik kararı uyarınca dosyanın Yargıtay 15. Ceza Dairesine TEVDİ EDİLMESİNE, 23.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy