2020/Bşk-25 2020/45 2017/11308
Görevsizlik Kararı Veren
Yargıtay Daireleri : 1 ve 4. Ceza
Mahkemesi :Ağır Ceza
Sayısı : 227-333
Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama, silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesince 07.04.2010 tarih ve 1535-408 sayı ile sanık ...'ın 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan beraatine, kasten yaralama ve silahla tehdit suçları ile sanık ...'in kasten yaralama, silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından ise mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.
Hükümlerin katılan vekili, sanık ... müdafisi ve sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 17.06.2014 tarih ve 33636-21948 sayı ile sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümlerin onanmasına, kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlerin ise bozulmasına karar verilmiştir.
Bozmaya uyan Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 14.04.2015 tarih ve 280-250 sayılı görevsizlik kararı üzerine Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 20.09.2016 tarih ve 227-333 sayı ile; sanıkların kasten öldürme suçuna teşebbüsten mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.
Bu hükümlerin de sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 05.12.2017 tarih ve 1014-4768 sayı ile;
"Temyizin kapsamına, daha önce temyiz incelemesi yapan Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin 17.06.2014 günlü 2013/33636 Esas-2014/21948 Karar sayılı bozma ilamının içeriğine, Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanun'la değişik 14. maddesine dayanılarak Yargıtay Büyük Genel Kurulunca hazırlanan ve Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren iş bölümüne göre, sanıklar hakkında mahkemece verilen hükümlerle ilgili olarak temyiz incelemesi yapma görevinin Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait olduğu",
Dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince de 04.02.2020 tarih ve 23331-2416 sayı ile;
"Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan görevsizlik kararı verilmesine, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.02.2016 tarihli ve 1 sayılı kararına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 02.05.2018 tarihli ve 2018/135, 2018/16, 2018/116 ve 2018/142 sayılı kararlarının içeriğinde belirtildiği üzere; bir dairenin bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderdiği ve kendi görev alanına girmeyen bir suça yeniden bakma zorunluluğunun, bu suçun dairenin temyizen inceleme görevine giren suç ile birlikte geri gelmesi durumunda söz konusu olmasına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 1. Ceza Dairesinin görevine girdiği",
Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.
Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Yargıtay 1 ve 4. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.
2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin üçüncü fıkrasının 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle değişik (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır." hükmüne yer verilmiştir.
2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 20.01.2017 tarihli ve 2017/1 sayılı iş bölümünün; "Yargıtay Ceza Daireleri iş bölümü Ortak Hükümler" kısmının ikinci maddesinde; "Bu işbölümündeki düzenlemeler, yürürlüğe girdiği tarih dahil olmak üzere tebliğnamesi bu tarihten sonra tanzim olunan işler için geçerli olup, temyiz incelemesi bu işbölümüne göre görevli bulunan ceza dairesi tarafından yapılır." dördüncü maddesinde ise "Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır. İşin birden fazla dairece temyiz incelemesinin yapıldığı hallerde ise temyiz incelemesi, işi daire dışına gönderen dairece yapılır. Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde yada olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır." hükmü getirilmiştir.
2017/1 sayılı iş bölümüne göre bir dairenin bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderdiği ve kendi görev alanına girmeyen bir suça yeniden bakma zorunluluğu, bu suçun dairenin temyizen inceleme görevine giren suç ile birlikte geri gelmesi durumunda söz konusu olacaktır.
İncelemeye konu dosyada, Yerel Mahkemece kurulan ilk hükmün, Yargıtay 4. Ceza Dairesince bozulmasına karar verilmiş ise de bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanıklar hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten mahkûmiyet hükmü kurulmuş olup bu hükme yönelik temyiz incelemesinin anılan suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 1. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.
Bu itibarla, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.
SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle,
1- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05.12.2017 tarihli ve 1014-4768 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,
2- Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 1. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.