Esas No:Karar No:Tebliğname:
2021/Bşk-272022/132016/55299
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Görevsizlik Kararı Veren
Yargıtay Daireleri: 7 ve 5. Ceza
Mahkemesi: ZONGULDAK 2. Ağır Ceza
Tarihi: 26.11.2015
Sayısı: 275-176
Sanıklar hakkında zimmet suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesince 26.05.2010 tarih ve 188-100 sayı ile sanık Hakkı Serdar Kaya'nın aynı suçtan mahkûmiyetine, sanık Orhan Aygün'ün beraatine karar verilmiştir.
Hükümlerin katılan vekili ve sanık Hakkı müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 25.05.2011 tarih ve 1377-4255 sayı ile bozulmasına karar verilmiştir.
Bozmaya uyan Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesince 12.10.2012 tarih ve 196-385 sayı ile verilen görevsizlik kararı üzerine Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesince 26.11.2015 tarih ve 275-176 sayı ile; sanıkların 4389 Sayılı Bankacılık Kanunu'nda düzenlenen zimmet suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.
Bu hükümlerin de katılan vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay 7. Ceza Dairesince 04.11.2019 tarih ve 9667-36789 sayı ile;
"İddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye, suç tarihinde sanıkların eyleminin 765 sayılı TCK'nın 202. maddesinde düzenlenen zimmet suçunu oluşturduğuna, bozmadan önce 26.05.2010 tarihli kararın temyiz incelemesinin 25.05.2011 tarihinde Yargıtay 5. Ceza Dairesince yapıldığına, 2797 sayılı Yagıtay Kanun'un 6110 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümüne ilişkin 30.01.2019 tarihli ve 2019/1 sayılı kararına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 5. Ceza Dairesine ait bulunduğu",
Dosyanın gönderildiği Yargıtay 5. Ceza Dairesince de 12.02.2020 tarih ve 8752- 4841 sayı ile;
"İddianame içeriğine, mahkûmiyet hükmünde nitelenen suça, temyizin kapsamına, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'na 6572 sayılı Kanun'un 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde uyarınca oluşturulan Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu tarafından hazırlanan ve Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girip 01.03.2016 tarihi itibarıyla uygulanmaya başlanan 12.02.2016 tarihli ve 2016/1 sayılı iş bölümü Kararına, bu iş bölümünün ortak hükümler kısmının 4. bendinin 2. paragrafında yer alan 'Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olmuş bulunan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi hâlinde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire tarafından yapılır.' şeklindeki düzenleme ile 7. bendindeki 'Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkumiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkûmiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır.' düzenlemeye, tebliğname tarihine ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre; temyiz incelemesi yapma görevinin Yüksek 7. Ceza Dairesine ait bulunduğu",
Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.
Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu yerine sehven karşılıklı olarak birbirlerine gönderilen dosya, öncelikle Yargıtay 7. Ceza Dairesince 07.10.2020 tarih ve 795-13961 sayıı ile Yargıtay 5. Ceza Dairesine; Yargıtay 5. Ceza Dairesince 18.02.2021 tarih ve 5795-686 sayı ile oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Yargıtay 7 ve 5. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.
2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 26.02.2016 tarihli ve 2016/1 sayılı iş bölümünün; "Yargıtay Ceza Daireleri iş bölümü Ortak Hükümler" kısmının ikinci maddesinde; "Bu iş bölümündeki düzenlemeler, yürürlüğe girdiği tarih dahil olmak üzere tebliğnamesi bu tarihten sonra tanzim olunan işler için geçerli olup, temyiz incelemesi bu iş bölümüne göre görevli bulunan ceza dairesi tarafından yapılır." denildikten sonra, dördüncü maddesinde; "Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır. İşin birden fazla dairece temyiz incelemesinin yapıldığı hallerde ise temyiz incelemesi, işi daire dışına gönderen dairece yapılır. Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olmuş bulunan dosyaların, tekrar Yargıtaya gelmesi halinde ya da olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır.
Ceza daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle daire dışına gönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakar." hükmü getirilmiştir.
İncelemeye konu dosyada, Yerel Mahkemece kurulan ilk hükmün, Yargıtay 5. Ceza Dairesince bozulmasına karar verilmiş ise de, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanıklar hakkında 4389 Sayılı Bankacılık Kanunu'nda düzenlenen zimmet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuş olup 24.03.2016 olan tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 26.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı sayılı iş bölümü kararı uyarınca bu hükme yönelik temyiz incelemesinin anılan suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 7. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.
Bu itibarla, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.
SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle;
1- Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 04.11.2019 tarihli ve 9667-36789 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,
2- Dosyanın temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 7. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy