(5237 S. K. m. 191) (5271 S. K. m. 223)
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
1-)Olay tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamına göre olay tarihinde sanığın birlikte yaşadığı babaannesi ...’nın devriye görevi ifa eden polis otosunu durdurarak torunu ...’ın uyuşturucu kullandığını ve kenevir yetiştirdiğini beyan ettiği daha sonra sanık ile birlikte yaşadıkları evden 2 ayrı saksı içinde ekili vaziyette toplam 5 kök kenevir bitkisini polislere teslim ettiği somut olayda , ele geçen kenevirler dışında esrar elde etmek amacıyla sökülmüş, kopartılmış veya kurumaya bırakılmış kenevir bitkisi elde edilemediği, sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığının teknik yöntemlerle de belirlenmediği, bu itibarla aşamalarda dikili halde ele geçen kenevirleri kullanmak için ektiğini beyan eden sanığın eyleminin izinsiz kenevir ekme suçunu oluşturduğu ve izinsiz hint keneviri ekme suçundan sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği mahkumiyet hükmünün kesinleştiği hususu da nazara alındığında sanık hakkında suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,
2-)Kabule göre ise; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;
a-) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b-) Hükümden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır" hükmü gereğince sanığa Ödemiş Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü'nün 24/01/2014 tarihli uyarı davetnamesi ile 10 gün içerisinde adı geçen müdürlüğe gelmesi konusunda ihtarda bulunulduğu; ancak sanığın yasal sürede herhangi bir başvuru yapmaması üzerine, sanığa tekrar yeni bir süre verilerek başvuru yapması konusunda ihtaratta bulunulmadığının anlaşılması karşısında; sanığın ilk ihtarata uymamasının, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)