(6831 S.K. m. 11, 2/B)
Davacı Emin tarafından, davalı Orman Genel Müdürlüğü - Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı aleyhine 17.09.1990 gününde verilen dilekçe ile tespite itiraz edilmiştir.
Yerel Mahkemece yapılan duruşma sonunda, davanın kısmen kabulü yolunda kurulan 25.10.1991 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle; süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:
Davacı, evvelce orman tahdit alanı içine alınan taşınmazların kullandığını, bunların orman niteliğini kaybettiğini belirterek, 6831 sayılı Yasanın 3302 sayılı Yasa ile değişik 2/B maddesi uyarınca çalışma yapıldığı halde dışarı çıkarılmadığını belirtip, tahdit dışına çıkarılmasını istemiş, yerel mahkeme davayı kısmen kabul etmiştir.
Toplanan kanıtlara, dosya kapsamına göre, taşınmazlar orman sayılan yerler olarak daha önce yapılmış orman tahdidinde orman sınırları içine alınmış ve bu tahdit kesinleşmiştir. Bu kez, 6831 sayılı Yasanın 3302 sayılı Yasa ile değişik 2/B maddesine göre yapılan çalışmalar sırasında yine orman sayılan yer olarak kabul edilmiş ve dışarı çıkarılmasına gerek görülmemiştir. Dayanak olan 6831 sayılı Yasanın değişik 2/B maddesine göre bilim ve fen bakımından 31.12.1981 tarihinden önce niteliğini kaybeden yerler dışarı çıkarıldığında, öncesi Devlet ormanı ise, Hazine; amme müesseselerine ait ise; bu müesseseler; ancak, hususi orman ise sahipleri adına çıkarılabilir. Burada özel orman söz konusu olmadığına göre gerçek kişi veya kişiler adına dışarı çıkarma işlemi yapılamaz. Bunun yanında 6831 sayılı Yasanın 11. maddesinde; (sınırlandırmaya ve bu Yasanın 2. maddesine göre orman sınırları dışına çıkarma işlemlerine Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı ile hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler itiraz edebilir) denilmiştir.
Değinilen maddelere göre gerçek kişiler adına dışarı çıkarma işlemi yapılamayacağı gibi; özel ormanlar dışında gerçek kişilerin hak sahibi sayılmaları da olanaksızdır. Bu durumda gerçek kişi veya kişilerin tahdit dışına çıkarma yolunda Orman İdaresini zorlayıcı dava açmaları söz konusu değildir. Bu olguya göre; aktif dava ehliyeti ve hukuki yararı bulunmayan kişinin davasının kabulüne yer yoktur.
Davalı Kurumların temyiz itirazlarına gelince; açıklanan gerekçeye göre verilen kısmen kabul kararı doğru görülmeyip, Kurumların temyizinin kabulü gerekmiştir.
Sonuç : Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün reddi içeren bölümünün (ONANMASINA), davalı Kurumların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün kabulüne yönelik bölümünün BOZULMASINA, 6831 sayılı Yasanın 11. maddesine göre tahdide itiraz davaları harca tabi olmadığından, davacının yatırdığı peşin temyiz harcının iadesine, 04.02.1992 günü oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy