(6831 S. K. m. 1)
Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda; davanın kısmen kabulü yolunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Orman Yönetimi ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:
Davacılar, Orman Yönetimi ve Hatice, Mut - Alaçam Köyü'nde yeralan 322 parsel sayılı taşınmazın tespitine itiraz etmişler, Yerel Mahkeme davayı kısmen kabul etmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
322 sayılı parsel, 1937 tarih, 136 yazım numaralı vergi kaydının revizyon gördüğü diğer parsellerin dışında ve miktar fazlası olarak, ayrıca sınırda orman göstermesi nedeniyle Hazine adına saptanmıştır. Gerçek kişilerin itirazı üzerine, mahkemece kurulan ilk hüküm Yedinci Hukuk Dairesi'nce bozulmuş ve araştırmanın yetersizliğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak, inceleme yapılmış ve orman yönetiminin itirazının reddi yolunda hüküm kurulmuş ise de, dayanak vergi kaydının bu parsel dışında 255 ila 259 nolu parsellere revizyon gördüğü, kaydın sınırlarında orman yazılı bulunduğu ve 322 sayılı parselin orman sınırına rastladığı anlaşılmıştır. Dava konusu yerde orman tahdidinin yapılmamış olduğu belirgindir. Keşfe ve raporu esas alınan memleket haritası tarihi itibariyle vergi kaydının düzenlendiği 1937 yılından sonrasına rastlamaktadır. Düzenlenen memleket haritaları 1953 tarihi itibariyle oluştuğuna göre vergi kaydının oluştuğu 1937 yılında orman olarak tanımlanan sınırların zaman içerisinde tahribi nedeniyle görüntüsü değişebilir. Ne var ki, 6831 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca, bitkisiyle beraber dayandığı zemin de orman sayılır. Bu nedenle, bitki örtüsü tahrip edilmiş, salt orman topraklarının orman olarak kabulü zorunludur. Tapu ve zilyetlik yolu ile ormandan yer kazandıran 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olduğundan, bu yollarla ormanlardan toprak kazanılamaz. Bu sebeplerle, orman yönetiminin itirazının kabulü gerekirken, reddi yolunda hüküm kurularak, taşınmazın özel mülk olarak kabulü usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yönetimlerin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Orman Yönetimince yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine, 15.9.1993 günü oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy