(3402 S. K. m. 20)
Dava: Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda, Orman Yönetiminin davasının reddi, gerçek kişilerin davasının kabulü yolunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Orman Yönetimi ve davalı Hazine tarafından istenilmekle; süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Davacılar Orman Yönetimi ve gerçek kişi, Düzce İlçesi, Hamascık Köyü'nde yer alan 732 parsel sayılı taşınmazın tesbitine itiraz etmişler, Yerel Mahkemece Orman Yönetiminin davasının reddi, gerçek kişinin davasının kabulü yolunda verilen hüküm davacı ve davalı Yönetimler tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu taşınmaz 443, 444, 445, 446 ve 447 parsellere revizyon gören vergi kaydının güney sınırının orman olması nedeni ile miktar fazlası olarak Hazine adına tesbit edilmiştir. Kayıt, değişken nitelikli sınırı içerdiğinden, miktarı ile geçerlidir. Miktarı kadar yer ilgililerine bırakıldığına göre, miktar fazlasının sınırdaki ormandan kazanıldığının kabulü gerekir. Kadastro paftasında da 732 parselin güney ve batısı eylemli orman olarak gözlendiğinden, kayda aykırı düşen yerel ve uzman bilirkişilerin anlatımlarına değer verilemez. Taşınmaz, her ne kadar 1982'de kesinleşmiş orman tahdit sınırları dışında bırakılmışsa da, tahdidin kesinleşmesinden sonra zilyetlikle kazanılması için elverişli koşulların davacılar yararına gerçekleşmediği yönü gözetilerek, davanın reddine karar vermek gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine, 30.09.1994 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy