(6831 S. K. m. 1)
Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda, davanın reddi yolunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle; süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:
Yargılamanın Çameli Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görüldüğü sırada yapılan keşifte görevlendirilen uzman bilirkişi kurulunun 15.10.1987 tarihli raporunda, taşınmazın tam olarak nitelik kaybettiği açıklanmıştır. 01.06.1990 tarihinde yapılan keşifte görevlendirilen bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen 09.06.1990 günlü raporda ise; taşınmaz içerisinde 60 adet civarında 30 ila 100 yaşları arasında karaçam ağaçlarının bulunduğu, orman aleyhine genişletme çalışmalarının yapıldığı, toprağın halen orman toprağı yapısını koruduğu açıklanmıştır. Son bilirkişi kurulu tarafından saptanan maddi olgulara göre, taşınmazın halen kapalılık teşkil eden orman ağaçlarıyla kaplı olup, toprağının orman toprağı yapısını koruduğu, 31.12.1981 tarihinden önce nitelik kaybının söz konusu olamayacağı anlaşılmıştır. Açıklanan hususlar gözetilerek davanın kabulü gerekirken, maddi olgulara uygun düşmeyen ilk bilirkişi raporuna değer verilerek, reddi yolunda yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Yönetimin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yönetime iadesine, 26.12.1994 günü oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy