(1086 S. K. m. 93, 95, 445)
Dava: Taraflar arasındaki iade-i muhakeme davasının yapılan duruşması sonunda; davanın reddi yolunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Orman Yönetimi ve müdahil Hazine tarafından istenilmekle; süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı Orman Yönetimi, davalı gerçek kişiler ile yönetim arasında geçen elatmanın önlenmesi davasında, taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirterek, gerçek kişilerin davasının kabulüne ilişkin kararın kesinleştiğini, davacıların dayandığı tapu kaydının başka taşınmaza ait olduğunu ve taşınmazların öncesinin orman olduğunu bildirerek, yargılamanın iadesini ve gerçek kişi davacıların davasının reddine karar verilmesini istemiştir. Yargılamanın iadesi, olağanüstü yargılama usulü olup, koşulları HUMY.nın 445. maddesinde belirtilmiştir. Davacı yönetimin ileri sürdüğü sebepler kanunun bahsettiği sebeplerden değildir . Bu nedenle, yerel mahkemenin 10.10.1986 tarihli ve 985/181 esasında kayıtlı dosya içerisindeki krokide (A) harfi ile işaretli 9200, (B) harfi ile işaretli 9400 m2 miktarlı bölümlere yönelik iade-i muhakemenin reddine ait verilen karar doğrudur. Ancak, yargılama aşamasında iade-i muhakeme talebine konu olan davanın taraflarından Satılmış ile Muhittin mirasçılarının 3.5.1993 tarihli dilekçelerinde yukarıda numarası ve tarihi açıklanan dava dosyasındaki krokide (A) ve (B) harfleri ile işaretlenen kesimler dışındaki bölüme yönelik olarak davayı kabul ettiklerini bildirmişlerdir. İade-i muhakeme istemi de bir dava olup, HUMY.nın ilgili hükümlerinin uygulanması gerekir. Davalıların, taşınmazın yukarıda belirtilen bölümüne yönelik olarak mahkemeye verdikleri imzalı dilekçeleri HUMY.nın 93. maddesi uyarınca geçerlidir. Ayrıca, anılan Yasanın 95. maddesinde feragat ile kabulün kesin bir hükmün hukuki sonuçlarını doğuracağı belirtilmiştir. Bu nedenlerle, davalıların kabulleri gözönünde bulundurularak, taşınmazın (A) ve (B) harfleri ile işaretli bölümlerinin dışında kalan kesimine yönelik olarak iade-i muhakeme davasının kabulüne karar vermesi gerekirken, davanın tümden red edilmiş olması doğru görülmediğinden, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde Orman Yönetimine iadesine, 21.11.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy