(6831 S. K. m. 11) (743 S. K. m. 639)
Dava: Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda; davanın reddi yolunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı ve katılan Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Ormanların mülkiyeti Hazineye intifa hakkı ise, Orman Genel Müdürlüğüne aittir. 2334 sayılı Orman Genel Müdürlüğü teşkilat ve görevlerine ait Yasanın 2. maddesinin (g) bendi gereğince orman kadastrosuna yürütme görevi Yönetimine aittir. Orman Genel Müdürlüğü orman kadastrosunun yapılmadığı yerlerde kadastro yaptırıp, ormanların tapuya tescilini sağlayabilir. Bu tescil Medeni Yasanın 639. maddesi kapsamında özel mülk olarak tapuya tescil niteliğinde değildir. Medeni yasanın 639. maddesinde zilyede tanınan tescil isteme hakkı MÜLKİYETE dayalı bir haktır. Orman Yönetimi bu maddeye dayanarak ormanlar yönünden bir tescil davası açamaz. 6831 sayılı yasada da Orman Yönetimine tescil davası açma hakkı tanıyan bir hüküm yoktur. Orman Yönetimi yalnızca kendine tanınan yetki ve yükletilen görevleri çerçevesinde orman kadastrosu yaptırıp, ormanların 6831 sayılı Yasanın 11/4. maddesi gereğince tapuya tescilini sağlayabilir. Tescil davasının yasal dayanağı yoktur. Yönetimin tahdit yaptırmak yerine böyle bir dava açmakta hukuki yararı yoktur. Açıklanan bu nedenlerle tescil davasının reddi gerekir. Yerel mahkemenin red kararı sonucu itibariyle doğru olup, onanmalıdır
Yerel mahkemenin ayrıca, Yönetimin tescil davası açmakta muhtariyetine karar vermesi doğru değil ise de, bu sonuca etkili görülmemiştir. Tenkit ile yetinilmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ile davalı ve katılan Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 22.01.1998 günü oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY YAZISI
Davacı şirket iki parça taşınmazın gerçek kişilerden satın alındığını ileri sürerek ekleme zilyetli dayanıp adına tescil istemiştir. Orman Yönetimi ise müdahil olarak davaya katılmış ve harcını ödeyerek taşınmazın orman olarak tescilini istemiştir.
Yerel mahkeme, taşınmazın orman olması nedeniyle zilyetlik yolu ile kazanılamayacağını belirtip, şirketin davasını reddetmiş, Orman Yönetiminin asli müdahale istemine karşı ise (hukukumuzda usulen açılmış bir davaya asli müdahil olarak katılmanın mümkün olmadığı, orman tahdidi görüp orman olan bir yerde tescilin müdahil açısından hukuki yarar sağlamayacağı belirlenip, yönetimin işlemi de reddedilmiştir
Temyiz incelemesi sırasında, sayın çoğunluk, (M.Y. nın 639. maddesinde yer alan tescil isteme hakkının mülkiyete dayalı bir hak olduğu, kadastro yolu ile tescilin sağlanabileceği, özel mülk olarak tescil niteliğinde olmadığı ve Orman Yönetiminin tescil davası açmak hakkına sahip olmadığı vurgulanıp, yönetime tescil konusunda muhtariyet tanınmasının bile doğru olmadığına değinilip sonuca etkili olmadığı açıklanarak, hüküm sonucu itibariyle doğru olduğu için onanması yoluna gidilmiştir) Hükmün, şirketin isteminin reddine yönelik bölümünün onanması gerekir; zira taşınmazın ORMAN OLDUĞU KESİNLİKLE KANITLANMIŞTIR. Ormanlarda tapu ve zilyetlik yolu ile toprak kazanılamaz. Ancak, sayın çoğunluğun Orman Yönetiminin tescil istemi ile ilgili görüşüne ve isteminin reddi yolundaki karar bölümünün onanmasına katılmak olanaksızdır.
Şöyle ki; a- Orman Yönetimi M.Y.'nın 639. maddesine dayalı olarak kendi adına özel mülk şeklinde bir tescil istememiştir.
b- Orman Genel Müdürlüğünün 3234 sayılı teşkilat yasasında belirlenmiş olan yetki ve görevinin gereğini yapmaktadır. Bu cümleden olarak ormanlarla ilgili her tür davayı açmak hakkına sahiptir. Zira (ormanların korunması, gözetimi, tescilinin sağlanması, denetimi, işletilmesi) gibi her türlü hak ve göreve sahiptir.
c- Buradaki tescil istemi, yasaların kendisine tanıdığı hak ve görevleri cümlesinden olarak ORMAN OLDUĞU SAPTANAN TAŞINMAZIN HAZİNE ADINA TESCİLİNİ içermektedir. O halde M.Y. nın 639. maddesindeki mülkiyete dayalı ŞAHSİ İSTEK DEĞİL Anayasa ve Yasaların verdiği hak, yetki ve görevle ormanların Hazine adına ORMAN NİTELİĞİ İLE TESCİL İSTEMİDİR.
Bu istem yasaldır, doğrudur, yerindedir.
6831 sayılı Yasa, ormanların kadastrosunun nasıl yapılacağını belirlemiş, tüm yolları göstermiştir.
Ne var ki; ne 6831 sayılı Yasada ve de başka bir Yasada Orman Yönetiminin (tescil davası AÇAMIYACAĞINA DAİR BİR TEK MADDE YOKTUR). Yasalar incelenirken ve yorumlanırken olumsuzlukla ilgili madde aranmaz. Yani ORMAN YÖNETİMİNİN TESCİL DAVASI AÇACAĞINA DAİR YASA HÜKMÜ YOKTUR, şeklindeki düşünceden hareket edilemez.
ORMAN YÖNETİMİNİN TESCİL DAVASI AÇMASINI ENGELLEYEN HÜKÜM YOKTUR, KURALINDAN YOLA ÇIKILMASI GEREKİR.
Gerçekten, ne Anayasada ne de orman yasalarında yönetimin dava açamayacağı yolunda bir TEK HÜKÜM YOKTUR. Öyle ise bu olgu yönetimin dava açabileceği anlamını taşır. Kaldı ki kişi ve Kurumlar Anayasanın 36. maddesinde tanımlanan şekilde (Her meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma hakkına sahiptir. Hiçbir mahkeme görev ve yetkisi içindeki davaya bakmaktan kaçınamaz). Hükmünden yararlanıp, maddenin başlığında belirlenen hak arama hürriyetine sahip olarak, dava açmak ya da davalı olmak hak ve özgürlüğüne sahiptir.
Anayasanın dahi güvenceye aldığı bu hak görmemezlikten gelinemez. Önemli olan ENGELLEYİCİ HÜKMÜN VAR OLUP OLMADIĞIDIR. Böyle bir hükümde mevcut değildir. Aksine yasalar yönetimi ormanlarla ilgili her konuda görevlendirmiş, yetkili kılmıştır. Y.H.G.K.'da dahi 3402 sayılı Yasanın gereği yapılan tesbit ve tahditlere karşı yönetimin dava hakkı olmadığını savunanlara karşı dava hakkının varlığı kabul edilmiştir.
Yönetim harcını vermiş, asli müdahil olmuştur, tescil isteme hakkına sahiptir.
Yerel Mahkeme gerekçesinde de (usule uygun bir davada asli müdahalenin yeri yoktur), şeklinde yer alan gerekçe bölümünün de hiçbir dayanağı yoktur. HUMY. nın 53. ila 58. maddeleri ve 3402 sayılı Yasanın 26/d maddesi uyarınca gerek genel mahkemelerde gerek kadastro mahkemelerinde hak sahiplerinin müdahale hakkı vardır ve bu her zaman uygulanmaktadır.
Burada yönetim, doğal olarak orman olan taşınmazın korunması, kullanılması ve mülkiyetinin Hazineye aidiyetinin saptanması yolunda istemde bulunmuştur.
Orman olduğu kanıtlanmıştır. O halde, bu taşınmaz eğer yapılan tahdit sonucu orman olarak tescil edilmiş ise tekrar tescile gerek yoktur. Tescil edilmemiş ise bu kez tesciline engel yoktur.
Kadastro yolu ile yapılan tescil ile genel mahkemede istenilen tescil ayrı olgulardır. Kadastro yolu ile tesbit ve tescil olanağının varlığı ORMAN YÖNETİMİNİN TESCİL İSTEME HAKKINI ORTADAN KALDIRMAZ.
Bütün bu olgulara göre;
1- Taşınmazın orman olduğu kesinlikle kanıtlanmış olduğundan, davacı şirketin tescil isteminin reddi doğrudur.
2- Ancak Orman Yönetiminin asli müdahil olarak tescil istemi yolunda dava hakkının varlığı tartışmasız olup, usule uygun harcı ödenip asli müdahil sıfatı alındığına ve taşınmazın orman olduğu kanıtlandığına göre Hazine adına orman olarak tescili zorunludur. Bu nedenle, yönetimin tescil isteminin kabulü ile orman olarak tescili gerekirken, yönetimin hukuki yararı olmadığından ve müdahalenin hukukumuzda yeri yoktur şeklindeki gerekçe ile yönetimin isteminin reddi usul ve yasaya aykırıdır.
3- Orman yönetiminin tescil davası açmak hakkı yoktur şeklindeki, gerekçeye katılma olanağı da bulunmadığından, şirketin temyiz itirazlarının reddi ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün Orman yönetimi lehine bozulması gerektiği inancı ile sayın çoğunluğun yönetim açısından oluşturduğu düşünce ve karar bölümüne katılmıyoruz. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy