(3402 S. K. m. 18/2, 20/C)
Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda, davanın kabulü yolunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Kadastro sırasında Gündoğdu İlçesinde bulunan 1740 sayılı 8000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bitişik 1621, 1642, 1624, 1623, 1625, 1634, 1635, 1636, 1640, 1643, 1644, 1645 ve 1646 nolu parsellere uygulanan vergi kayıtlarının miktar fazlası olması nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacının irsen intikal ve zilyetliğe dayanarak açtığı dava, dayanak kayıtları mer'a, çalılık, metruke, dere gibi genişletilmeye elverişli sınırları okuduğu gerekçesi ile davanın reddine dair hüküm Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 25.09.1995 tarih 1995/4726-5712 sayılı ilamı ile vergi kayıtlarının revizyonlarının araştırılması, kayıtların kapsamının belirlenmesi, kayıt miktar fazlasının zilyetlikle iktisaba elverişli olup olmadığı, bölgede orman kadastrosu yapılıp yapılmadığının araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gereğine değinilip bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyularak dava konusu taşınmazın davacı gerçek kişi adına tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Anlaşıldığı üzere, dava konusu taşınmaz vergi kaydı miktar fazlası olup hudutta eylemli olarak çalılık ve orman mevcuttur. Dayanak vergi kayıtlarının hudutları ise, mera ve dere gibi değişebilir sınırları içermektedir. Dayanak vergi kayıtları toplamı 1070 Ar'dır. Revizyon gören parsellerin toplamı bu miktardan daha fazladır ve gerçek kişiler adına kesinleşmiştir. Bu hali ile taşınmazın vergi kaydı miktar fazlası olduğu yönünde kuşku yoktur.
Kaldı ki, aynı nitelikte Dairemizce verilen 08.05.2000 gün, 2000/3910-4250 sayılı kararda 1613 nolu parselin de kayıt miktar fazlası olduğu ve 3402 Sayılı Yasanın 18/2. maddesi gereğince kazanılamayacağından bozulduğu ve yerel mahkemece bozmaya uyulup 1623 parsele yönelik gerçek kişi davasının reddine karar verildiği görülmüştür.
3402 Sayılı Kadastro Yasasının 20/C maddesi gereğince değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikteki hallerde miktara itibar olunacağı hükmü karşısında, ana parsellere uygulanan mera hudutlu vergi kayıtlarının miktar fazlası olan ve hudutta da eylemli orman bulunan taşınmazın zilyetlikle kazanılabileceğinden söz edilemez.
Açıklanan bu sebeplerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulü yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 20.03.2001 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy