(1086 S. K. m. 237)
Dava: Taraflar arasındaki orman tahdidinin iptali davasının yapılan duruşması sonunda, davanın kabulü yolunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı gerçek kişiler Dere Köyde bulunan 901 nolu tapulu yerlerinin orman olmadığını, bu parsele orman olduğuna dair şerh konulduğunu, şerhin kaldırılmasını ve kendilerine ait 175 parselle birleştirilmesini talep etmişlerdir.
Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan delillere göre yerel mahkemece oluşturulan hüküm usul ve yasaya uygun değildir. Şöyle ki; her ne kadar yerel mahkemece aynı yere ilişkin olarak açılan ve ret edilen dosyanın hak düşürücü süreden ret edilmesi sebebi ile kesin hüküm sayılamayacağı kabul edilmişse de, Karamürsel Asliye Hukuk Mahkemesinin 1992/152-490 sayılı dosyasında davacı ile davalı ve davanın konusunun aynı olduğu, davanın 10 yıllık hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmediğinden 17.05.1996 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın da yine tarafların ve dava konusunun aynı olduğu ve 25.01.1999 tarihinde açıldığının anlaşılmasına göre H.U.M.Y. nın 237. maddesi gereğince tarafları ve dava konusu aynı olan ikinci dava yönünden önceki davanın kesin hüküm oluşturacağı düşünülmeden ve davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Yönetime iadesine 22.05.2001 günü oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy