(2709 S. K. m. 169) (3402 S. K. m. 9, 16, 18, 20)
Dava: Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda, davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi yolunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Kadastro sırasında K. Mahallesi 104 ada 15, 14, 12, 11, 10, 9 parsel sayılı taşınmazlar mera vasfı ile ortamalı olarak sınırlandırılmıştır. Davacı, orman iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi ile dava konusu 14, 12, 11, 10, 9 ve 15 parselin A harfli kısmın orman vasfı ile Hazine adına tesciline, 15 parselin B harfli bölümünün mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.
Dava konusu 6 parselden 5 tanesi orman olduğu diğerinin kısmen orman kısmen mera olduğu belirlenerek hüküm kurulmuştur. Başlangıçta alınan raporlar birbirini doğrulamış ve taşınmazın tümünün belgelere göre yeşil alanda kaldığı orman sayılan yerlerden olduğunu içeren görüşlere yer verilmiştir. Birbirini doğrulayan raporlar varken tekrar keşfe gerek olmadığı halde, yapılan 3. keşifte ise, kısmen orman kısmen mera olduğu yolunda tarım uzmanı bilirkişinin de görüşü alınarak hüküm kurulmuştur. Oysa mera olarak kabul edilen kesimin üzerinde de eylemli olarak orman bitkilerin varlığı belirlenmiştir. Bu durumda eylemli orman olan kesimin memleket haritasında orman görülmemesi bu olguyu değiştirmez. Zira küçük alanların bazen haritada gerçek niteliğini belirler şekilde gösterilmediği bilinmektedir. Eylemli orman olduğu taşıdığı bitkilerle belirlenen 15 sayılı parselin kısmen mera olarak kabulü bu nedenle doğru değildir. Kaldı ki; evvelce alınan raporlar arasında bir çelişki de mevcut değildir. Birbirini doğrulayan raporlar taşınmazların tümünün orman sayılan yerlerden olduğunu saptamıştır. Bu olguya göre temyize konu olmayan 14, 12, 11, 10, 9 sayılı parseller orman olduğu gibi yalnız Orman Yönetimince temyiz edilen B ile işaretli mera olan kesiminin de orman olarak kabulü gerekirken, bunun değişik nitelikte sınırlandırılması usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle yalnız Orman Yönetimince temyiz edilen 15 sayılı parselin B ile işaretli bölümüne yönelik temyiz itirazların kabulü ile hükmün bu kesim için BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 19.02.2001 günü oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy