(6831 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasındaki tapu iptali davasının yapılan duruşması sonunda, davanın kısmen kabulü yolunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı Dursun Erbil ve arkadaşları müdahil sıfatıyla 13.03.1995 tarihinde kadastro mahkemesinin 1994/85 Esas sayılı dava dosyasına 36 ada 27 parsel sayılı taşınmazdaki davacıların zilyetliklerini devraldıkları iddiasıyla bu taşınmazın orman tahdidine itiraz ettiklerini bildirerek hisseleri oranında da adlarına tescili istemişlerdir. Yargılaması sürdürülen 94/85 Esaslı dava dosyasında müdahalelerin istemi hakkında 14.05.1999 günlü ara kararı ile dava tefrik edilmiş ve kadastro mahkemesinin 99/64 esasına kaydedilmiştir. Bu kez kadastro mahkemesince müdahalelerin isteminin kadastro tutanağının düzenlenme tarihi sonrasındaki haklara dayalı bulunduğu gerekçesiyle 14.05.1999 tarihinde görevsizlik kararı verilmiştir. Görevsizlik kararının 31.08.1999 tarihinde kesinleşmesi üzerine dosya 99/293 esasını almıştır. Mahkemece Dursun Erbil ve Mehmet Seçkin'in istemleri hakkında H.U.M.Y.'nın 409/5. maddesi uyarınca açılmamış sayılmalarına, diğer davacılar yönünden davanın kısmen kabulüne, 36 ada 27 sayılı parselin tapu kaydının iptaline, C 122.87 m2'nin Şevki Seçkin, I 319.55nin Ahmet Kesici, K 684.42 m2nin Saadettin Erdönmez adlarına kayıt ve tescillerine, davacıların fazlaya ilişkin isteklerinin reddine, 1126.84 m2 olarak kalan kesimin ifrazı ile tarla niteliğiyle Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı yönetimler tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan hüküm kurulmuştur. Müdahil sıfatıyla bir başka esastaki davaya katılım sonrasında davanın tefrikte ayrılıp bağımsız yargılamasının yapılarak sonuçlandırılması usule uygun değildir. Dava konusu 36 ada 27 sayılı kadastro parseli tarla niteliğinde 4847 m2 yüz ölçümünde komşu 15 sayılı parsel dayanağı kaydın miktar fazlası olarak tesbit edilmiştir. Yapılan tesbite orman savı ile Orman Yönetimi tarafından 20.02.1978 tarihinde itiraz edilmiş, kadastro mahkemesi sıfatıyla asliye hukuk mahkemesinde görülen dava görevsizlik kararı üzerine 3533 Sayılı Yasanın 3. maddesi uyarınca Yargıtay 7. Hukuk Daire Başkanı tarafından hakem sıfatıyla sonuçlandırılmıştır. 16.10.1981 tarih ve 1979/119-178 sayılı 7. Hukuk Dairesi Başkanlığının kesin nitelikteki hakem kararına göre taşınmazın orman sayılan yer olduğu saptanarak tesbitinin iptaline karar verilmiştir. Tapu Sicil Müdürlüğünce bu ilam esas alınarak 20.04.1988 tarih ve 488 yevmiye no ile 27 s. Dava konusu parselin sicil hanesi kapatılmıştır. Bu kez yörede 1989 yılında ilk kez orman kadastrosu ve 2/B uygulaması yapılmış, çekişmeli taşınmaz açıkça parsel numarasından da söz edilerek 2/B uygulamasına konu edilmiştir. Davacı müdahillerin istemi ise zilyet bayilerinden satın aldıkları taşınmazın tahdidine itiraz ve ek olarak tesciline yöneliktir. Zilyetliği devreden kişilerin açtıkları temel dava dosyası (94/85 Esas) ile 1988 yılında açtıkları tescil davaları, davanın açılmasında hukuki menfaatin bulunmaması nedeniyle açılmamış sayılmasına şeklinde sonuçlandığı, getirtilen dava dosyalarından anlaşılmıştır.
Dava konusu taşınmaz hükmen orman sayılan yerdir. Kişilerin satış bayilerinin maliki oldukları 15 sayılı kadastro parseli dayanağı Nisan 1967 tarih ve 115 nolu tapu kaydı olup, orman olan yöndeki bu parseli kabili ziraat olmayan sırt ve tepe okumaktadır. Dayanak kayıt satış bayileri adına 15 sayılı parselde miktarınca revizyonludur. Bu durumda mahkemece kamu malı niteliğindeki ormanların zilyetlik istemi neye ulaşırsa ulaşsın edinilemeyeceği ve özel mülke konu yapılamayacağı gözetilerek saptanan olgular konusunda dinlenme olanağı bulunmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğu gibi kabule göre de müdahillerin gerçek bir davası olmadığı halde esas dava dosyasından ayrı bir şekilde davanın yürütülüp yayılmasına devam edilmesi de doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırına iadesine 06.05.2002 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy