(6831 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda, davanın reddi yolunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Kadastro sırasında Gökçeören Köyü 101 ada 578 parsel sayılı 1685.06 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 6.9.1973 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1996 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.
Dava konusu taşınmaz, 1973 yılında yapılan tahditle orman sınırları içine almış ve kesinleşmiştir. Daha sonra 1981 yılında 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi uygulanmış ve taşınmaz nitelik kaybı gerekçesiyle dışarı çıkarılmıştır. Bu işleme karşı Orman Yönetiminin itirazı üzerine Kale Asliye Hukuk Mahkemesinin 1986/46 Esas, 65 sayılı kararı ile işlem iptal edilip, orman olduğu belirtilerek tekrar orman sınırları içine almış, bu karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.
1981 yılında nitelik kaybı gerekçesiyle dışarı çıkarılan 1986/46-65 sayılı kararla işlem iptal edilerek orman sınırları içine alınan ve kesinleşen mahkeme kararı karşısında, 1996 yılında yeniden 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uygulanmak suretiyle, nitelik kaybı gerekçesiyle dışarı çıkarılması olanaksızdır. 1986 yılında orman niteliğini kaybetmediği belirlenerek tekrar orman sınırları içine alınan taşınmaz hakkında aynı gerekçe ile nitelik kaybı benimsenerek dışarı çıkarılmasının hiçbir yasal dayanağı olamaz. Kaldı ki; taşınmazın dört tarafı ormanla çevrili olup, orman bütünlüğü de bozulmaktadır.
O halde; Orman Yönetiminin davasının kabulü ile 2/B madde uygulamasının iptali ve taşınmazın orman sınırları içine alınmasına karar verilmesi gerekirken, reddi yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 20/05/2002 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy