(492 S. K. m. 13)
Taraflar arasındaki orman tahdidine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda, davanın kabulü yolunda kurulan hükmün Yargıtay'ca tetkiki davacı Orman Bakanlığı ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin bozma kararında özetle: Davanın tapu sicilinde malik olan kişilere yönelik açılması gerekir. Bu nedenle, nizalı taşınmazın genel arazi kadastro çalışmasında mera olarak tescil harici bırakıldığı anlaşıldığından, Hazine ve köy tüzelkişiliğine karşı husumetten yöneltilmesi ve taraf teşkili sağlandıktan sonra toplanan delillere göre karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne, 20 ila 61 numaralı orman tahdit noktaları arasındaki 430.625 m2 miktarındaki yere ait orman kadastro komisyon kararının iptal edilmesine ve 292 parsel s. taşınmazdan ayrılan bu kısmın orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Bakanlığı ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6 aylık süre içerisinde açılan orman tahdidine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit gününden önce 25.11.1999 gününde yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır.
1- Davalı Hazinenin temyizi yönünden;
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun şekilde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, davalı Hazinenin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Davacı Orman Bakanlığının temyiz itirazlarına gelince;
Nizalı taşınmaz, 1960 yılında yörede yapılan arazi kadastro çalışmaları neticesinde Demirciler Köyü kullanımında olduğu belirtilerek mera olarak sınırlandırılmıştır. Dairemizin 24.05.2001 tarih, 2001/3584 E.-4326 K. s. ilamında belirtildiği gibi, meraların kuru mülkiyeti Hazineye, intifa hakkı ise, Demirciler Köyü Tüzelkişiliğine aittir. Bu nedenle, bu davada köy tüzelkişiliği kanuni hasımdır. Nizalı taşınmazın köy yararına mera olarak arazi kadastrosu ile sınırlandırılmasında davalı köy tüzelkişiliğinin bir kusuru bulunmadığı, kanunen kanuni hasım olduğu ve dava açılmasına sebebiyet vermediği anlaşılmakla, mahkemece yargılama giderlerinin davacı İdare üzerinde bırakılması ve lehine vekalet ücreti takdir edilmesinde kanuna aykırı durum bulunmamaktadır. Bu nedenle, temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: 1- Yukarda 1. bentte açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin ve 2. bentte açıklanan nedenlerle; davacı Orman Bakanlığının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, 12.12.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy