(1086 S. K. m. 29, 36, 438) (213 S. K. Mük. m. 298) (765 S. K. m. 24, Ek m. 1, 2, 4)
Dava: Taraflar arasında görülen alacak ve iflas davası sırasında davalılardan Yahya Murat Demirel 06.10.2003 tarihli dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.
Bu konuda verilen kararın Yargıtay'ca tetkiki davalı Yahya Murat Demirel vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki bütün belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davalı Yahya Murat Demirel, 06.10.2003 günlü dilekçesinde Bu dava dosyasına benzer mahkemenin 2000/726 ve 902 E. s. dava dosyalarında da üç kişilik bilirkişi kurulu oluşturulması gerekirken beş kişilik heyet oluşturulduğu, benzer üç dosyanın birleştirilmesi talepleri hakkında karar verilmediği, davacı Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun istemi doğrultusunda hareket edildiği, talepleri hakkında karar verilmeyip kendisinin yok sayıldığı, tedbir talepleri konusunda karar verilmediği, davanın tarafsız yürütüleceği konusunda ciddi şüpheleri bulunduğu gerekçeleri ile İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi Hakimleri Muammer Fırtına (18603), Zeynep Öztürk (27270) ve Ayşe Şentürk (29307) mahkemenin 2000/808 Esas s. dava dosyasında heyet halinde çekinmelerini talep etmiştir.
Reddedilen hakimlerin ayrı ayrı red talebinin yerinde olmadığı görüşleri üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince HUMY.'nın 29. maddesinde yazılı hakimin reddi sebepleri bulunmadığı gerekçesi ile reddi hakim talebinin reddine, HUMY.'nın 36. maddesi gereğince mahkeme başkan ve üyeleri birlikte reddedildiğinden takdiren 246.000.000.-TL. para cezasının red talebinde bulunandan alınmasına karar verilmiş, hüküm davalı Yahya Murat Demirel vekili tarafından temyiz edilmiştir.
HUMY.'nın 34/son maddesi gereğince hakimin çekinmeye davet edilmesi, hakimin reddi hükmündedir.
İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar HYUY.'nın 29. maddesinde tanımı yapılan nedenlerden değildir. Açıklanan sebeplerle hükmün esasına yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
Davalı vekilinin para cezasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;
01.08.1999 gün ve 23773 s. Resmi Gazetede yayınlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 4421 S. Türk Ceza Kanunu ile Cezaların İnfazı Hakkında Yasada Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 4. maddesiyle değişik Türk Ceza Kanununun Ek 1. maddesinin b/7 bendine göre, 01.01.1981-31.12.1987 tarihleri arasında yürürlüğe girmiş olan ve HYUY.nın 36. maddesini değiştiren 2494 S. Kanun ile, bu maddedeki para cezaları 393 misline çıkarılmıştır. Ancak, bu suretle belirlenecek para cezası, 3506 S. Kanun ile ek ve 4421 S. Kanun ile değişik TCY.nın ek 4. maddesi hükmüne göre, hükmedilecek hafif para cezaları, TCY.nın 24. maddesindeki alt sınırı gösteren miktardan az olamayacağı gözetilerek, yine 4421 S. Kanunun 5. maddesiyle değişik TCY.nın ek 2. maddesi gereğince, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere o yıl için 04.01.1961 günlü ve 213 S. Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılarak temel para cezasının belirleneceği hüküm altına alınmıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan yöntemle yapılan hesaplama sonucu, somut olayımızdaki reddi hakim talebinin yapıldığı 06.10.2003 tarihi itibariyle, HYUY.nın 36/4 maddesi gereğince hükmedilecek hafif para cezasının alt ve üst sınırı arasında bir fark kalmadığından, bu maddeye göre verilecek hafif para cezaları 86.694.000.- TL'dan fazla olamaz. Yasada belirtilen bu değişiklik dikkate alınmadan davalı aleyhine 246.000.000.-TL. para cezasına hükmedilmiş olması isabetsiz ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, 23.01.2004 günlü mercii kararının hüküm bölümünün 2 numaralı bendindeki 246.000.000.-TL'nın çıkarılarak bunun yerine 86.694.000.-TL.nın hükme ilave edildikten sonra kararın HYUY.'nın 438/7 maddesi uyarınca düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine 02.03.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy