(2004 S. K. m. 72) (1086 S. K. m. 29, 36, 438) (765 S. K. m. 24, Ek m. 1, Ek m. 4) (213 S. K. m. 298)
Dava: Taraflar arasında görülen menfi tespit davası sırasında davacı Hanifi Börekçi vekili 22.12.2003 tarihli dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.
Bu konuda verilen kararın Yargıtay'ca tetkiki davacı Hanifi Börekçi vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki bütün belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı Hanifi Börekçi, dilekçesinde icra takibinin durdurulması için %15 teminat alınması gerekirken, %20 teminat alındığı, takibin durdurulmadığı gerekçeleri ile hakimin tarafsızlığından şüpheye düştüğünden Hakim Mustafa Işık için reddi hakim talebinde bulunmuştur.
Red edilen Hakim Mustafa Işık'ın (30637) red talebinin yerinde olmadığı görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince HYUY.'nın 29. maddesi şartları bulunmadığından reddi hakim talebinin reddine ve HYUY.'nın 36/4. maddesi gereğince 189.694.000.- TL. para cezasının red talebinde bulunandan alınmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar HYUY.'nın 29. maddesinde tanımı yapılan nedenlerden değildir. Açıklanan sebeplerle hükmün esasına yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
Davacı vekilinin para cezasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;
01.08.1999 gün ve 23773 s. Resmi Gazetede yayınlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 4421 S. Türk Ceza Kanunu ile Cezaların İnfazı Hakkında Yasada Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 4. maddesiyle değişik Türk Ceza Kanununun Ek 1. maddesinin b/7 bendine göre, 01.01.1981-31.12.1987 tarihleri arasında yürürlüğe girmiş olan ve HYUY.nın 36. maddesini değiştiren 2494 S. Kanun ile, bu maddedeki para cezaları 393 misline çıkarılmıştır. Ancak, bu suretle belirlenecek para cezası, 3506 S. Kanun ile ek ve 4421 S. Kanun ile değişik TCY.nın ek 4. maddesi hükmüne göre, hükmedilecek hafif para cezaları, TCY.nın 24. maddesindeki alt sınırı gösteren miktardan az olamayacağı gözetilerek, yine 4421 S. Kanunun 5. maddesiyle değişik TCY.nın ek 2. maddesi gereğince, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere o yıl için 04.01.1961 günlü ve 213 S. Vergi Usul Kanununun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılarak temel para cezasının belirleneceği hüküm altına alınmıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan yöntemle yapılan hesaplama sonucu, somut olayımızdaki reddi hakim talebinin yapıldığı 22.12.2003 tarihi itibariyle, HYUY.nın 36/4 maddesi gereğince hükmedilecek hafif para cezasının alt ve üst sınırı arasında bir fark kalmadığından, bu maddeye göre verilecek hafif para cezaları 86.694.000.- TL'dan fazla olamaz. Yasada belirtilen bu değişiklik dikkate alınmadan davalı aleyhine 189.694.000.- TL. para cezasına hükmedilmiş olması isabetsiz ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, 31.12.2003 günlü mercii kararının hüküm bölümünün 2 numaralı bendindeki 189.694.000.-TL'nın çıkarılarak bunun yerine 86.694.000.-TL.nın hükme ilave edildikten sonra kararın HYUY.'nın 438/7 maddesi uyarınca düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine 23.03.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy