(3402 S. K. m. 4) (1086 S. K. m. 388)
Dava: Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Kadastro sırasında, Aşağıaşıklar Köyü 170 ada 1 ve 101 ada 414 parsel sayılı sırasıyla 471525,68 m2 ve 3866443,31 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, orman niteliğinde belgesizden Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı köy tüzelkişiliği 101 ada 414 parsel içinde 100 dönüm civarında köyün Kuzoluk Yaylası, 170 ada 1 parsel içinde ise 142 ada 18 parselin kuzeybatısında 5 dönümlük yer ile Konya-Antalya Karayolu köy kavşağındaki bekleme binalarının köy tüzelkişiliğine ait olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 170 ada 1 parselin (A) R2860,70 m2 ve 101 ada 414 parselin (A) R20384 m2 kısmının köy tüzelkişiliği adına, 170 ada 1 parselin (E) R2959,13 m2 ve (B) R883,70 m2'lik kısımlarının tespit gibi tesciline, 04.01.2005 tarihli ek karar ile 170 ada 1 parsel içindeki (C) R71,71 m2'lik kısmının köy tüzelkişiliği adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı içinde bırakılmıştır.
Yapılan incelemede; yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı 02.11.2004 tarihli son oturumda oluşturulan kısa kararda dava konusu 170 ada 1 parselin (C) R71,71 m2'lik kısmı için bir karar verilmediği, gerekçeli kararda da bu husus unutulduğu halde, daha sonra 04.11.2005 tarihli ek karar ile 170 ada 1 parselin (C) işaretli kısmı için orman sayılmayan yerlerden olduğundan bahisle köy tüzelkişiliği adına tescil kararı verilmiştir. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirine aykırı olması mutlak bozma nedeni olduğu gibi hakim karar verip dosyadan elçektikten sonra ek karar ile yeni bir karar oluşturamayacağından, bu husus usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine, 20.09.2005 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy