(6831 S. K. m. 110) (818 S. K. m. 53)
Dava: Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı M. Uğurtay vekili tarafından davalı Orman Yönetimi aleyhine verilen dilekçe ile 14.09.1987 tarih 8 nolu tapu kaydı ile maliki olduğu ve tapu kaydı içinde bulunan taşınmazın içindeki kavak ağaçlarının kendisine ait olduğunu, ancak Demirköy Sulh Ceza Mahkemesinin 1987/29-1989/164 sayılı ilam ile 6831 Sayılı Yasaya muhalefet nedeniyle haksız olarak cezalandırıldığını belirterek, davalının elatmasının önlenmesi ve kavak ağaçlarının kendisine ait olduğu hususu ile tapu kaydı içinde yer aldığının tespitine karar verilmesinin istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemece davanın kabulüne, fen bilirkişi raporunda gösterilen (B) harfli 3395 m2'lik bölüm üzerinde davalının elatmasının önlenmesine ve üzerindeki kavak ağaçlarının mülkiyeti davacıya ait olduğunun ve tapu kaydı içinde yer aldığının tespitine dair hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Orman Yönetimi tarafından istenilmiştir.
Dava, elatmanın önlenmesi ve çekişmeli taşınmazın üzerindeki kavak ağaçlarının mülkiyetinin davacıya ait olduğu ile çekişmeli taşınmazın davacıya ait olduğunun tespiti talebine ilişkindir.
Davacı gerçek kişinin dayandığı tapu kaydı, Teşrin 1338 tarih ve 339 nolu tapu kaydı olup tarla niteliğinde, 1771 Sayılı Yasa ile iskanen verilen Kuzeyi İsmail Yakup, Güneyi orman, Batısı dere, Doğusu bayır hudutlu, 35 dekar yüzölçümlü olup 5/6 hissesi davacı Ahmet Uğurtay adına kayıtlıdır.
Dosya içinde bulunan Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin 200/85-2001/285 sayılı dosyasında davacı A. Uğurtay'ın 6831 Sayılı Yasanın 110/4.maddesine muhalefetten, yani ağaç köklerini yakmak ve orman boşluğunu sürmekten dolayı sanık olarak yargılandığı, yapılan yargılama sonucunda mahkemece yakılan orman ağaçlarının bulunduğu yerin sanığa ait 14.09.1987 tarih ve 8 nolu tapu kaydı (Teşrin 1338 tarih 339 nolu tapu kaydının tedavülü) kapsamında kaldığı, sanığın ağaçları yaktığı hususunda delil bulanamadığı gerekçeleri ile delil yetersizliğinden beraatine karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmaktadır.
Yine, dosya içinde bulunan Demirköy Sulh Ceza Mahkemesinin 1987/29-1989/164 sayılı dosyasında davacıların miras bırakanı A. Uğurtay hakkında orman içi boşluğunu sürerek ve kavak fidanları ekerek ormanı işgal etmesi nedeni ile hakkında suç tutanağı düzenlendiğinden 6831 Sayılı Yasaya muhalefet suçundan dolayı yargılanmış, uzman orman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda taşınmazın bir bölümünün 1986 yılında ormanlık alandan açılarak kavak ağacı dikildiğini, bir bölümü üzerinde halen kayın, gürgen cinsindeki orman ağaçlarının bulunduğu açıklanmış, mahkemece sanığa ait tapulu taşınmazın yolun üst bölümündeki 22.250 m2'lik alan olduğu, güneyde dere ve ötesinin orman olduğu ve suça konu yerin yolun alt bölümündeki 3395 m2'lik alan olduğu ve bu alanın ormandan açıldığı kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş ve hüküm temyiz edilerek kesinleşmiştir.
Demirköy Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.04.1996 tarih 1990/3-1996/23 sayılı dosyasında ise davacı A. Uğurtay tarafından dava dışı 3. kişilere karşı 1987 tarih 8 nolu tapu kaydına dayanarak elatmanın önlenmesi davası açılarak tapu kaydının kapsadığı alan olarak yolun üst bölümündeki 22.250 m2'lik alanın belirlenmiş ve davanın kabulü ile davalıların elatmalarının önlenmesine karar verilmiştir.
Toplanan deliller, tüm dosya kapsamı ve uzman bilirkişi raporlarından bu davanın yolun alt bölümünde kalan fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 3395 m2'lik yere ilişkin olarak açıldığı, davacı A. Uğurtay tarafından 3. kişilere karşı açılan elatmanın önlenmesine yönelik davada davacıların dayandığı 14.09.1987 tarih 8 nolu 1771 Sayılı Yasa ile iskanen oluşan 35 dekar yüzölçümle tapu kaydının yolun üst bölümünde kalan 22.250 m2'lik alanı kapsadığının belirlendiği, Demirköy Ağır Ceza Mahkemesinin 200/85 E. sayılı dosyasında suça konu olan yerin yolun üst bölümünde kalan taşınmaz olduğu, Demirköy Sulh Ceza Mahkemesinin 1987/29 E. sayılı dosyasında ise suça konu olan yerin ise bu dosyada dava konusu olan ve yolun alt bölümünde kalan 3395 m2'lik alana ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.
Mahkemece, çekişmeli (B) harfli 3395 m2'lik taşınmazın davacıya ait 1987 tarih 8 nolu tapu kaydı içinde kaldığı, her ne kadar dava konusu olan taşınmaz ilişkin olarak davacı A. Uğurtay hakkında Demirköy Sulh Ceza Mahkemesinin 1987/29 E. sayılı mahkumiyet ilamı var ise de, dosyada uzmanlığına başvurulan orman bilirkişisi tarafından çekişmeli taşınmazın tarafından orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirtildiği gerekçeleri ile davanın kabulü yolunda hüküm kurulmuştur. Ancak, ceza hakiminin saptadığı maddi olaylar ve özellikle fiilin hukuka aykırılığı ve o kişiler tarafından işlenmiş olup olmadığı hukuk hakimini bağlar. Maddi olayları saptayan ceza mahkemesi kararı kesin delil niteliği taşır. Artık hukuk mahkemesinde bu maddi olayın aksi iddia edilemeyeceği gibi hukuk hakimi de mevcut delillerin ve işlemlerin hatalı takdir edildiği düşüncesi ile aksine hüküm kuramaz. Olayda, sulh ceza mahkemesinde mahkumiyete konu olan taşınmazın dava konusu olan taşınmaz olduğu fen bilirkişi krokilerinden anlaşılmakta olup, bu husus mahkemenin de kabulündedir. Sulh ceza ilamı ile -3-2005/2141 - 7540 çekişmeli taşınmazın orman olduğu hususu saptanmıştır ve yerel mahkemece taşınmazın orman olup olmadığı hususu tartışılarak bunun aksinin kabul edilmesi düşünülemez. Zira, mevcut sulh ceza ilamı hukuk hakimini bağlar Belirtilen nedenlerle, yerel mahkemece çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olduğu, üzerindeki kavak ağaçlarının davacıya ait olduğu hususunun ispatlanamadığı gözönünde bulundurularak davanın reddi yolunda hüküm kurulması gerekirken aksine düşünceler ile kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 09.06.2005 günü oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy