(6831 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı Hazine, Eldirek Köyü 38 parsel sayılı taşınmazın yörede 1989 yılında yapılan ve 18.05.1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 2/B uygulama sınırları içinde kaldığını, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen 2/B uygulama sınırları içinde kalan tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.
Mahkemece; yörede 1976 yılında yapılan genel arazi kadastrosu ile 1990 yılında yapılan 2/B uygulamasının ilan edilerek kesinleştiği, her iki kadastro çalışmasının üzerinden de 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra davanın açıldığı gerekçesi ile red kararı verilmiştir. Bu gerekçe yerinde değildir.
Dosya içeriğinden çekişmeli taşınmazın yörede 1976 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında 2/B uygulaması nedeniyle Hazine adına tespit ve tescil edildiği; dosyanın da davalı durumunda bulunan Hatice Dereli ve arkadaşları tarafından Fethiye Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptali ve tescil davasının sonucunda gerçek kişilerin dayandığı eski tarihli tapunun bu yere ait olduğu, çekişmeli yer 1948 yılı orman tahdidinde orman tahdit sınırları içinde iken, 1977 yılında 1744 Sayılı Yasa ile tapu malikleri yararına orman sınırları dışına çıkarıldığı kabul edilerek 1983/613-1984/120 sayılı karar ile Hazine tapusunun iptal edildiği ve kişiler adına tapu kaydının oluştuğu anlaşılmaktadır. Bu durum kişiler lehine kesin hüküm oluşturduğundan, mahkemece davanın reddi yolunda kurulan hüküm doğrudur. Mahkemenin davayı red gerekçesi doğru değilse de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün gerekçesinin yukarıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Sonuç: Bu sebeple, hüküm gerekçesinin bu şekilde düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/i maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, 26.04.2005 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy