(3402 S. K. m. 9) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Mehmet Güler ile davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 10.10.2002 tarih 2001/7104-7825 sayılı bozma kararında özetle: Uzman bilirkişilerin birbirine komşu olan taşınmazlar memleket haritasında birbirinden çok farklı yerlerde işaretledikleri anlaşılmaktadır. Bu nedenle yeniden üç uzman orman bilirkişi ve fen elemanı ile yeniden keşif yapılarak taşınmazların resmi belgelerdeki konumlarının belirlenmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu 113 ve 142 parsellerin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı M. G. ile davalı H. G. ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.
1- Davacı M. G.'in temyiz itirazları yönünden;
Yerel mahkemece 1998/44-1999/68 sayılı ilamı ile davacı M. G.'in davadan feragat etmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmediğinden kesinleşmiştir. Bu nedenle temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davalı Hüseyin Güler ve arkadaşlarının temyiz itirazlarına gelince;
Toplanan deliller, uzman bilirkişi raporları ve taşınmazın dosya kapsamından çekişmeli 123 ve 142 parsellerin orman toprağı özelliği taşıdığı, resmi belgelerde ormanlık alanda yer aldığı ve orman sayılan yerlerden olduğu saptanmış ve mahkemece Hazinenin davasının kabulü yolunda hüküm kurulmuştur. Ancak mahkemece gerekçeli kararda hüküm fıkrasında çekişmeli 123 parsel yerine 113 parsel yazılmış olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle;
1) Davacı gerçek kişinin temyiz itirazlarının REDDİNE,
2. bentte açıklanan nedenlerle; davalı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün 3. fıkrasında yazılı olan 113 parsel yerine 123 yazılmak sureti ile hükmün H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalı gerçek kişilere yükletilmesine, 12.05.2005 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy