(7139 S. K. m. 33)
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Kadastro sırasında ... ilçesi, ... köyü 172 ada 4 parsel sayılı 7864.89 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1977 tarih 185 nolu vergi kaydı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adlarına tesbit edilmiştir.
Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olduğu iddiasıyla orman vasfı ile Hazine adına tescilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin (A) harfli 1464 m2'lik bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) harfli 6400.89 m2'lik bölümünün davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından taşınmazın (B) harfli bölüme yönelik temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 03/05/2007 tarih ve 2007/3978 - 2007/5696 E.K. sayılı kararı ile hüküm bozulmuştur.
Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin bozma kararında özetle; ''çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planının getirilerek yeniden keşif yapılması ve bilirkişilerden krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınması'' gereğine değinilmiştir.
Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine, 172 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 1/2 hissesinin davalı ... adına, 1/2 hissesinin ise davalı ... Uyar adına tapuya kayıt ve tesciline karar vermiştir.
Hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiş, bunun üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 29.11.2016 tarih ve 2015/10149 E. 2016/11506 K. sayılı kararıyla hüküm bozulmuştur.
Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin bozma kararında özetle; ''Yerel mahkemenin 09.09.2006 tarihli kararında 172 ada 4 parselin bilirkişi raporu ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 1464 m2 yüzölçümündeki bölüm orman olarak Hazine adına, geriye kalan (B) harfi ile gösterilen kısmın ise kişiler adına tesciline karar verildiği, bu kararın sadece Orman yönetimi tarafından (B) harfi ile gösterilen kısmın ise kişiler adına tesciline karar verildiği, bu kararın sadece Orman yönetimi tarafından (B) harfi ile gösterilen kısım yönünden temyiz edildiği, (A) harfi ile gösterilen bölüme ilişkin davalı kişiler tarafından temyiz edilmediğinden, hüküm orman niteliği ile Hazine adına tescile karar verilen (A) harfi ile gösterilen bölüm yönünden kesinleştiği ve taraflar yönünden usuli kazanılmış hak oluşturduğu, Mahkemece bozma sonrası alınan bilirkişi raporuna göre (B) harfli bölümün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığından, taşınmazın (B) harfli bölümünün davalı kişiler adına tescile karar verilmesi gerekirken, usulî kazanılmış hak ilkesini ortadan kaldıracak şekilde taşınmazın tamamının davalı kişiler adına tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğuna'' değinilmiştir.
Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabul kısmen reddine, dava konusu 172 ada 4 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 1464,00 m2'lik kısmının kadastro tespitinin iptali ile bu kısmın orman vasfı ile aynı ada içerisinde son parsel numarası verilmek suretiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu taşınmazın 04.07.2006 tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 6400,89 m2'lik kısmının ise aynı ada ve parsel numarası ile tespit gibi 1/2 hissesinin davalı ... adına, 1/2 hissesinin ise diğer davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava bir aylık süre içinde açılan 3402 sayılı Kanuna göre yapılan kadastro çalışmasına itiraz niteliğindedir.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile Orman Genel Müdürlüğü, 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince Orman Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi hatalı olup bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hüküm kısmının ''6'' numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''Davacı ... Yönetimi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılarak düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 01/06/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)