MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Sanıkların beraatlerine
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 tarih, 2009/11-89 Esas ve 2009/243 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "sanığın duruşmada hazır bulunmaması" başlığını taşıyan 193. maddesine, 01.06.2005 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5353 sayılı Yasa ile eklenen 2. fıkrası gerekçesinde, "sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa dahi dava gıyabında bitirilebilir. Böylece sanığın lehine bir düzenleme getirilmiş ve gereksiz yere davanın uzaması önlenmek istenmiştir" şeklinde açıklanmış olup, sanık hakkında, mahkumiyet dışında bir karar verileceği, toplanan delillerin değerlendirilmesinden anlaşılan hallerde, davanın gereksiz yere uzamaması için sorgusu yapılmadan da davanın bitirilmesi olanaklı hale gelmiştir.
05.12.2013 tarihli mahkemece alınan bilirkişi raporunda suça konu pasaportlardaki sahteciliklerin iğfal kabiliyetinin bulunmadığının tespit edilmesi, mahkemece de anılan rapora atıf yapılarak değerlendirildiğinin anlaşılması karşısında, sanıklara yüklenen suçun unsurları itibari ile oluşmadığı gözetilerek sanıkların savunması alınmadan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmeyerek tebliğnamedeki bu hususa ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 14.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.