MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkumiyet
I-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre; sanık ...'nın resmi belgede sahtecilik suçunun sübutu kabul, suç vasfı tayin, takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık hakkında sahte kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlamak suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 03.09.2008 tarihli iddianamesi ile sanığın ... adına sahte kimlikle Yapı Kredi bankasına müracaat ederek kredi kartı düzenlenmesine neden olarak bankayı dolandırdığı iddiasıyla kamu davası açıldığı, kredi kartının kullanıldığına ve harcama yapıldığına dair tavsif bulunmadığı halde iddianame kapsamı dışına çıkılarak sahte oluşturulan kredi kartı ile harcama yapmak eyleminden TCK'nun 245/3. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı ise de;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; iddianamedeki nitelendirmeye göre sanığın sahte kimlikle başkası adına kredi kartı temin etmek biçimindeki eyleminin, kartın 27.02.2004 tarihinde kullanıma açıldığı gözetilerek, 765 sayılı TCK'nun 504/1-3 maddesindeki "nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs" suçunu oluşturduğu, suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 27.02.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy