MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanığın yokluğunda verilen kararın, aynı zamanda bilinen en son adresi olan MERNİS adresine 10.06.2016 tarihinde öncelikle Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebliği usulsüz olduğundan tebliğnamedeki red isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu cihetle, öğrenme üzerine temyizin süresinde olduğunun kabulü ile yerel mahkemenin 20.07.2016 tarihli ek kararı kaldırmış olup;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.07.2009 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 27.11.2010 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "gerçeğe aykırı düzenlenen ikametgah ilmühaberini kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 03.01.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy