(1475 S. K. m. 73) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, maddi tazminat taleplerinin reddine, toplam 370.000.000 TL. manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacılara verilmesine karar verilmiştir.
Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi T.Ç. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Mahkemece; 370.000.000 TL. manevi tazminatın 17.12.1993 olay tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiştir.
Ancak, dava dilekçesinde istenilen faizin başlangıç tarihi belirtilmediğinden faizin dava tarihinden istenilmiş sayılacağı gözetilerek hükmolunan alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken olay tarihinden itibaren faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki bu yanlışlığı giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMUK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Sonuç: Yukarıda açıklanan gerekçelerle hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan (olay tarihi olan 17.12.1993) rakam ve kelime dizisinin silinerek yerine (8.2.1995) rakam ve kelimesinin yazılmasına, hükmün değiştirilen ve düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12.10.1996 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy