(2004 S. K. m.97)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı (3. kişi) vekili tarafından istenmiş, merciice ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar vermiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Tülay Çınkı tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonar işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlerle ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Alacaklı tarafından borçlu aleyhine yapılan icra takibi sonucu haczedilen malların kendisine ait olduğu iddiasıyla üçüncü kişi tarafından açılan istihkak davası mercice reddedilmiş karar üçüncü kişi tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan kanıtlardan, davacı ile borçlunun baba-oğul birlikte oturduğu, 428.42.72 nolu telefonun davacı adına kayıtlı olduğu anlaşılmıştır. İ.İ.K.'nun 97 a maddesi hükmü gereği bir menkul malı elinde bulunduran kimse onun maliki sayılır. Borçlu ile üçüncü kişilerin menkul malı birlikte elinde bulundurmaları halinde dahi mal borçlu elinde addolunur. Burada mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır. Ancak davacının kendi adına kayıtlı olan telefonunu bu evde bulundurması doğaldır ve davacı bu yönden yasal karinenin aksini ispatlamış durumdadır. Bu nedenle mercice telefon yönünden davanın kabulü gerekirken, reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklana nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 18/4/2000 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy