(743 S. K. m. 777) (2004 S. K. m. 96/1)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilen kararın temyizen tetkiki davacı (3.kişi) vekili tarafından istenmiş, meriice ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Davacı banka, davalı alacaklı şirket tarafından 12.5.1999 tarihinde borçluya ait 1179 parsel nolu fabrikada haczedilen dava konusu malların davacı lehine tesis olunan 26.3.1999 tarihli taşınmaz ipoteği ve 30.4.1999 tarihli ticari işletme rehni kapsamında kaldığını ileri sürerek bu mahcuzların bankanın rehin hakkı ile yükümlü olarak haczedilmiş olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mercice, ipoteğin arsa niteliğindeki taşınmaza ait olduğu, üzerindeki bina ve müştemilatı kapsamadığı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.
Uyuşmazlık davacı 3. kişi durumundaki bankanın rehin hakkına dayanan istihkak davasına ilişkindir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı İİK'nun 96/1 ve MK'nun 777. maddeleridir. MK'nun 777. maddesine göre, taşınmaz ipoteği mütemmim cüzüleri (bütünleyici parçalar) ve teferruatı (eklentiler) da kapsar. Taşınmaz ipoteği kurulunca, taşınmaz üzerinde bulunan mütemmim cüzüler ve teferruat kendiliğinden ipotek kapsamına girer. İpotek akit tablosunda yazılı olmasa bile ipotek kapsamında oldukları kabul edilir.
Somut olayda, 28.2.2000 tarihli bilirkişi raporunda, 1179 parselin fabrika ve müştemilatından oluştuğu açıklanarak, dava konusu çatı ve çatı profilleri, demir kesme makinesi, vinç, ocak, pres, makas ve elektrik panosunun fabrika ve bulunduğu arzın mütemmim cüzü olduğu bildirilmiştir. Hal böyle olunca, taşınmazla birlikte bir bütün olarak ipotek edildiği anlaşılan dava konusu mahcuzların ipotek (rehin) hakkının bölünmezliği ilkesi karşısında, ayrıca haczedilmelerinin mümkün olamayacağı kabul edilerek davanın kabulü gerekirken yanlış değerlendirme sonucu reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
O halde, davacı 3. kişinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.11.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy