(506 S. K. m. 6, 78, 79) (818 S. K. m. 43, 44)
Davacı davalılardan işverene ait işyerinde 1.4.1986-4.4.2001 tarihleri arasında devamlı olarak geçen ve Kuruma noksan bildirilen çalışmalarının tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Sultan K. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Davacı, davalılardan işveren şirkete ait işyerinde 1.4.1986-.4.4.2001 tarihleri arasında geçen hizmet akdine dayalı çalışmalarının tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiş ise de, varılan sonuç usul ve yasaya uygun görülmemiştir.
Bilindiği üzere, sigortalılığa ilişkin hizmet tesbiti davası Sosyal Güvenlik Hukuku ilkelerine göre çözüme ulaştırılması gereken ve kendi içinde özel kurallara göre düzenlenmiş dava türüdür. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6 ve 79/80 maddelerinden almaktadır. Bu bağlamda, iş kazasından kaynaklanan tazminat davalarında belli kıstaslar gözetilerek uygulanabilirlik olanağı bulunan ve tatbikatta hakkaniyet indirimi olarak isimlendirilen B. K.nun 43 ve 44. maddelerinde düzenlenmiş tazminattan indirim (tenkis) kuralının dava konusu olayda uygulama olanağı yoktur. Böyle bir düzenleme Sosyal Güvenlik Yasalarında yer almamıştır.
Mahkemenin yukarıda açıklanan ilkelere uygun olmayan görüş ve düşüncelere B. K.'nun 43. maddesini uygulamak suretiyle tesbit edilen hizmet süresinden de indirim yapılması usul ve yasaya aykırı olup hüküm bozulmalıdır.
O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 01.05.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy