(2926 S. K. m. 2)
Davacı, 1.5.1995-10.2.1998 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakim tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
KARAR
Mahkemece davacının 1995-1998 arasında Tarım Bağ-Kur'lu olmadığının tespitine karar verilmişse de bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.
Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasanın 2. ve devamı maddeleri gereğince tarımsal faaliyetten geçimini sağlayan kişilerin zorunlu Bağ-Kur'lu olacağı öngörülmüştür. Bağ-Kurluluğun karinesi ise muhtarlık kayıtları, tarım kredi kooperatif ve birliklerinin kayıtları, Ziraat Bankası gibi tarımsal faaliyetle uğraş veren Kurumların kayıtlarıdır.
Dava konusu olayda, davacının tütüncülük faaliyeti nedeniyle Tekel'e satmış olduğu ürünler nedeniyle ilgili idare tarafından peşinen primlerin kesildiği açıkça görülmektedir. İki kamu kuruluşu arasındaki ilişkinin zamanında kurulmaması ve davacının kesilen primlerinin bir kamu kuruluşu olan Tekel İdaresi tarafından gene bu kamu kuruluşu bulunan Bağ-Kur kurumuna intikal ettirilmemesi davacının sosyal güvenliğine ilişkin haklarından yoksun bırakılmasını gerektirmez. Bunun sonucu davacının açıkça Bağ-Kurluluğuna esas primlerini ödediğine göre, Bağ-Kur'lu sayılması gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.5.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy