(1479 S. K. m. 35)
Dava: Davacı, sigortalılığını 7.5.1990 tarihinde sona erdiren işleminin iptaliyle 1479 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi M. Altan Çeliker tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Karar: Dava, Bağ-Kur sigortalılık süresinin tesbiti ve yaşlılık aylığı istemine ilişkindir.
Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, mahkemenin sigortalılık sürelerine ilişkin verdiği karar doğrudur. Ancak yaşlılık aylığı yönünden kurulan hüküm doğru görülmemiştir.
Davacının 13.11.1989-7.4.1990 tarihleri arasındaki zorunlu Bağ-kur sigortalılık süresinin 4 ay 25 gün, 8.4.1990-31.8.1995 tarihleri arasındaki isteğe bağlı Bağ-Kur sigortalılık süresinin 5 yıl 4 ay 23 gün ve 23.9.1996 tarihinden yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu 21.1.2003 tarihine kadar olan sigortalılık süresinin de 6 yıl 3 ay 29 gün olduğu, buna göre davacının toplam sigortalılık süresinin 12 yıl 1 ay 17 günden ibaret bulunduğu, bu süreye 2 yıllık askerlik borçlanması süresi de eklendiğinde toplam sürenin 14 yıl 1 ay 17 gün olduğu ve bu durumda Yasanın aradığı yaşlılık aylığından yararlanma koşullarından olan en az 15 tam yıl prim ödeme süresinin oluşmadığı anlaşılmaktadır.
Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, davacının yaşlılık aylığı istemi yönünden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.05.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy