MAHKEMESİ : Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 26/01/2006
NO : 864-17
Davacı, 16.4.1969- 30.11.1975 tarihleri arası 3201 sayılı Yasa gereği borçlandırılması gerektiğinin tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının davalı Kurum’a borçlanma talebinde bulunduğu 09.05.2005 tarihinde 3201 sayılı Yasa’nın 3. maddesinde değişiklik yapan 4958 sayılı Yasa’nın 56. maddesinin yürürlükte bulunmasına göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2- Dava 16.4.1969-30.11.1975 tarihleri arasında Almanya’da geçen çalışma süresinin 3201 sayılı Yasa uyarınca iki yıllık başvuru süresi aranmaksızın borçlanılabileceğinin tesbiti aksi yöndeki davalı Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.
Mahkemece, davacının yurtdışında geçmiş olan çalışma sürelerinin 3201 sayılı Kanuna göre (4958 sayılı Yasa ile değişik şekline göre başvuru süresi kaldırılmış bulunduğundan) Türkiye’ye kesin dönüş tarihine bakılmaksızın borçlanabileceğinin tesbitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesi yerinde ise de, tercüme edilmiş olan Alman Hizmet cetvelinde davacının yurtdışı çalışma süresinin 16.4.1969-30.11.1974 tarihleri arasındaki dönemi kapsadığı görülmesine rağmen Mahkemece 16.4.1969-30.11.1975 tarihleri arasında Almanya’da geçen çalışma süresinin 3201 sayılı Yasa uyarınca borçlanılabileceğinin tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Mahkemece davacının çalışma sürelerinin kuşku duyulmayacak biçimde saptanması bu sürelerle sınırlı olmak üzere 3201 sayılı Kanunun 3. ve devamı maddeleri gereği borçlandırma hakkından yararlandırılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.
O halde, davalı Kurum’un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy