Mahkemesi : Ankara 7.İş Mahkemesi
Tarih : 7.12.2005
No : 4-1019
Davacı davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığı süre içerisinde % 50 itibari hizmetten yararlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine
2-Dava, davalı işverene bağlı mühimmat fabrikası işyerinde parlayan ve patlayıcı maddeler dolum tesisinde geçen çalışmaları sebebiyle, davacının itibari hizmet süresinden yararlanıp yararlanmayacağı ve bu sürenin prim gün sayısına eklenip eklenmeyeceğine ilişkindir.
Mahkemece davacının 13.10.1964-31.7.1968 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmaları sebebiyle 660 günlük itibari hizmet süresinden yararlanmasına ve bu sürenin davacının toplam prim gün sayısına eklenmesi gerektiğinin tesbitine karar verilmiştir.
Davacının patlayıcı maddeler dolum tesisindeki çalışmaları sebebiyle 3575 sayılı Yasa'nın 19. maddesi uyarınca itibari hizmetten yararlanması gerektiği ortadadır. Ancak mahkemece tesbit edilen sürenin prim ödeme gün sayısına eklenmesi doğru görülmemiştir.
Davacı, M.K.E.K Mühümmat Fabrikası işyerinde 3575 sayılı Askeri Tekaüt ve Muavenet Sandığına tabi olarak çalışmış olup, anılan Sandık 1.8.1968 tarihinde 991 sayılı Yasa ile SSK'na devredilmiş, 991 sayılı Yasa'nın 1. maddesinde 3575 sayılı Yasa ile kurulu Askeri Tekaüt ve Muavenet Sandığının SSK'na devredildiği, 2. maddesinde sandığa tabi olarak geçen fiili hizmet sürelerinin kurumca uygulanan Sosyal Sigortalara tabi olarak geçmiş sayılacağı, 3. maddesinde; SSK'na devredilen sandık üyeleri hakkında Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir. İtibari hizmet süresine ilişkin hükümlerin bulunduğu 3575 sayılı Yasa'nın 19. maddesi ile 11.8.1977 tarihinde yürürlüğe giren 2098 sayılı Yasa ile 506 sayılı Yasa'ya eklenen ve 3395 Yasa ile kapsamı genişletilen itibari hizmet hükümlerini düzenleyen Ek 5. maddesi birlikte değerlendirildiğinde, itibari hizmet süresinin sigortalılık süresine ekleneceği, bu durumda davacının 1.11.2001 tarihinden itibaren bağlanan yaşlılık aylığında esas alınan 4485 günlük prim ödeme gün sayısında bir değişiklik olmayacağı ancak sigortalılık süresinde artış olacağı ve hizmet süresine eklenmek suretiyle yaşlılık aylığından daha erken yararlanmaya yönelik amacı bulunan itibari hizmet uygulamasının davacıya bir yarar sağlamayacağı açıktır.
Yargıtay İçtihadları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 1997/1 Esas, 2000/1 Karar ve 18.2.2000 günlü kararında da itibari hizmet süresinin salt sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği açıkça belirtilmiştir.
Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 9.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy