Mahkemesi : Trabzon İş Mahkemesi
Tarih : 14.4.2005
No : 7-123
Davacı maluliyetine karar verilmesi ile emekli maaşı bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Dava yargılama sırasında ölen sigortalı M. A.'ın maluliyet oranının tesbiti ile maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece verilen ilk karar Dairemizin 15.10.2002 tarihli kararı ile davacının maluliyet oranının 506 sayılı Yasanın 109. maddesine uygun prosedüre göre tesbiti ile malul sayılma durumunun anılan Yasanın 53. maddesinin (a) ve (b) bendlerine göre değerlendirilerek sonuca ulaşılması gerektiğinden bahisle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş olmasına rağmen bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.
Gerçekten mahkemece davacı sigortalının çalışma gücünün kayıp oranı 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde belirtildiği şekilde Yüksek Sağlık kurulu ve Adli Tıp Kurumundan raporlar alınarak prosedür uygun olarak takip edilmiştir. Ancak somut olayda; özellikle üzerinde durulması gereken uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 53. maddesinin (b) fıkrasına göre mahkemece bir değerlendirme yapılmadığı görülmektedir. Bu maddenin 4958 sayılı Yasa ile değişmeden önceki halinde ( a" çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirdiği tesbit edilen, b) çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirmiş durumda sayılmayanlardan 34. madde gereğince yapılan tedavi sonunda Kurum sağlık tesisleri sağlık kurullarınca düzenlenecek raporla çalışabilir durumda olmadığı belirtilen " sigortalının " malullük sigortası bakımından malul sayılacağı belirtilmiştir.
Yargılama sırasında alınan Yüksek Sağlık Kurulu ve Adli Tıp raporlarında sigortalı M. A.'ın çalışma gücünün 2/3 oranında kaybetmediği tesbit edilmiş ise de 506 sayılı yasanın 53. maddesinin (b) fıkrasına göre bir değerlendirme yapılmamıştır.
Yapılacak iş, dosyanın sigortalının tedavisine ilişkin eski ve yeni tüm rapor belge ve bilgileri ile birlikte Adli Tıp 3. İhtisas Kuruluna gönderilerek uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan, 29.7.2000 tarihli 4958 sayılı Yasa ile değişmeden önceki 506 sayılı yasanın 53. maddesi (b) fıkrasına göre sigortalı M. A.'ın çalışabilir durumda olup olmadığı belirlenerek oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy