Mahkemesi : Bağcılar 1. İcra Mahkemesi
Tarihi : 28.2.2006
No : 620-154
Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı (3.kişi) vekili tarafından duruşmalı olarak istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Uyuşmazlık 3. kişinin istihkak iddiasına ilişkindir.
Dava konusu taşınır mallar 15.6.2005 tarihinde davacı 3. kişi huzurunda haczedilmiştir. Haciz adresi borçlunun borç kaynağı bonoda ve takip talebinde belirtilen adresi ise de davacı 3. kişi bu adresin borçlu tarafından boşaltıldığını bu yeri boş olarak kiraladığını ve malların kendisine ait olduğunu ileri sürmektedir.
Gerçekten borç kaynağı bono 10.2.2005 tarihinde düzenlenmiş ödeme emri bonoda belirtilen adrese tebliğe çıkartılmış ancak tebligat borçlunun adresten ayrıldığından bahisle 22.6.2005 tarihinde iade edilmiştir.
Davacı 3.kişi haciz adresini 10.3.2005 tarihinde boş olarak dükkan sahibi Y. T.'dan kiraladığını belirtmiştir. Tanık olarak dinlenilen Y. T. gerek yeminli anlatımında gerekse dava konusu haciz sırasında işyerinin borçlu şirket tarafından boşaltıldıktan sonra davacıya kiraladığını ifade etmiştir.
Haciz mahallinde bulunan borçluya ait telefon faturalarının sadece vergi borcuna ilişkin olduğu hiçbir görüşmenin yapılmadığı ve gelen belgelerin borçluya verilmek üzere işyeri sahibine iletildiği yönündeki iddia da işyeri sahibince teyid edilmiştir.
Davacının haczedilen şarapların satışı ile ilgili sunduğu sözleşmeler diğer menkullere ait faturaların niteliği dinlenilen tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacı ile borçlu arasında herhangi bir işyeri devrinin söz konusu olmadığı, davacı 3.kişinin bu işyerini borçlu tarafından boşaltılmasından sonra işyeri sahibinden boş olarak kiralandığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda davacı 3. kişinin davasının kabulü gerekirken aksi düşüncelerle reddi usul ve yasaya aykırıdır.
O halde, davacı 3. kişinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 3.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy