MAHKEMESİ : Ordu İş Mahkemesi
TARİHİ : 30/03/2007
NUMARASI : 2005/265-2007/234
Davacı, 24.09.1982-22.3.1985 tarihleri arası tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum’un tüm temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;
Dava, davalı Kurum tarafından kabul edilmeyen ve primleri ödenen 24.09.1982-22.03.1985 tarihleri arasındaki sürede 1479 sayılı Yasa’ya göre sigortalı olduğunun ve davacının 20.08.2005 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davacının 24.09.1982-22.03.1985 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa uyarınca isteğe bağlı sigortalı sayılmasına ve davacının yazılı tahsis talebi bulunmadığı gerekçesiyle yaşlılık aylığı talebinin reddine karar verilmiştir.
Davacının davalı Kurum tarafından 20.04.1982 tarihi itibariyle tescilinin yapılmış olması, vergi kaydının bulunmadığı dönemlerde de sigortalı sayılması, uzun yıllar kesintisiz sigortalı kabul edilerek nizalı dönem primlerinin de tahsil edilmiş ve primlerin uzun süre Kurum tarafından kullanılarak bu şekilde davacıya aralıksız sigortalı olduğu yolunda yıllarca güvence verildikten sonra yapılan yanlışlığın farkına varılarak sigortalılık süresinin indirilmesinin iyi niyetten uzak olması, sosyal güvenlik ilkeleri ve Medeni Kanun’un 2. maddesine aykırı olmasına göre, mahkemenin davacıyı 24.09.1982-22.03.1985 tarihleri arasında sigortalı kabul etmesi doğrudur. Ancak, davacıdan 24.09.1982-22.03.1985 dönemine ilişkin primler davalı Kurum tarafından zorunlu sigortalılık kolundan tahsil edildiği halde, mahkemece, davacının 24.09.1982-22.03.1985 tarihleri arasında zorunlu sigortalı olduğuna karar verilmesi yerine, isteğe bağlı sigortalı olduğuna karar verilmesi isabetsizdir.
Davacının yazılı tahsis talebi bulunmadığı gerekçesiyle yaşlılık aylığı talebinin reddine karar verilmesi doğru değildir.Gerçekten, davacının Bağ-Kur şahsi sicil dosyasının incelenmesinden, Kurum’a yaşlılık aylığı bağlanması talebinde bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece davacının dava tarihinde başvurmuş olduğu kabul edilerek yaşlılık aylığı koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirilip bir karar verilmesi gerekir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.