MAHKEMESİ : Mersin 1. İş Mahkemesi
TARİHİ : 22/11/2006
NUMARASI : 2004/12-2006/959
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.4.1997-28.2.2008 tarihleri arasında geçen sigortalı çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Davacı, davalıya ait naranciye bahçesi işyerinde, 1.4.1997-28.8.2002 tarihleri arasında bekçi olarak sürekli çalıştığının tesbitini istemiştir.
Mahkemece istemin reddine karar verilmiş ise de, bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.
Gerçekten, bu tür hizmet tesbitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79. maddesi olan bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin, işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli, daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmanın konusu, niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli ve dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde çalışan işyerinde kayıtlı bordro tanıkları yada komşu ve yakın işyerlerinde çalışan kayıtlı tanıklar olması sağlanarak çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmelidir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-532, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579, 2004/21-479-578 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.
Somut olayda ise, yukarıda açıklanan şekilde bir inceleme yapılmadığı ortadadır. Dava da, davacının davalı M.A.Ş.'nin işçisi-bekçisi olarak çalıştığı bir kısım çalışmalarının M. tarafından kuruma bildirdiği tartışmasızdır. Bu husus davalı işveren tarafından düzenlenen 24.09.2002 tarihli, davacının bekçi olarak 1.4.1977-28.8.2002 tarihleri arasında çalıştığını belirten çalışanlara ait kimlik bildirme belgesi ve davalı işverence düzenlenen davacıya ait fotoğraflı borservis belgesinden de açıkça anlaşılmaktadır. Bu halde davacının davalı işverenin nezdinde işverene bağlı olarak işini yaptığı narenciye bahçesinin tapu kaydının, M.A.Ş.'nin ortağı olan A.G.ün oğlu F. G.e ait davacı ile davalı şirket arasında hizmet akdinin bulunmadığı sonucunu doğurmaz aksinin kabulünün 506 sayılı Yasa'nın 2-4 ve 79. maddeye açıkça aykırı olacağı tartışmasız olup mahkemenin davacının davalı şirket adına işini yaptığı işyerinin tapu kaydının şirkete ait olmadığı gerekçesi ile davanın husumetten reddine karar vermesi usul ve yasaya aykırıdır.
Mahkemece yapılacak iş; davacının bir kısım bildirimlerinin yapıldığı davalı M.A. Şti nezdinde geçtiği ileri sürülen diğer çalışmalarına ait talepleri yönünden davacının davalı işveren nezdinde sürekli bekçi olarak çalıştığı ileri sürüldüğüne göre, işyeri ve işverene ait çalışma dönemini kapsayan davacı ile ilgili tüm kayıt ve belgeleri ve varsa ücret bordroları yeniden istenmeli, işyerinin kurumda bulunan işyeri sicil dosyası eklenmeli ve çalışma dönemini kapsayacak şekilde işyerinden Sosyal Sigortalar Kurumuna bildirilen dönem bordroları dosyaya eklenmelidir. Eklenen belgeler ve yapılacak değerlendirmelerden sonra, yukarıda açıklandığı üzere işyerinde, tespiti talep edilen dönemlerde kayıtlı bordro tanıkları, bunların tespit edilmemesi halinde ise, komşu ve yakın işyerlerinden aynı dönemlerde çalışan kayıtlı tanıklar dinlenmelidir. Davanın niteliği dikkate alınarak gerektiğinde re'sen yapılacak araştırma ve incelemeler ile çalışmanın niteliği ve süresi saptanmalı, gerektiğinde de uzman bir bilirkişiden yöntemince raporda alınarak sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.
Söz konusu fiili ve hukuki gerçekler ve özellikle, 506 sayılı Yasanın 2-4 ve 79. madde hükümleri dikkate alınmadan eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde,davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy