MAHKEMESİ : İstanbul 7. İş Mahkemesi
TARİHİ : 22/11/2006
NUMARASI : 2005/637-2006/776
Davacı, 05.11.2003 tarih 319255 sayılı kararın iptali ile 01.09.2003 tarihinden itibaren emekli maaşı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Dava, davacının 1.9.2003 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbiti ile aksi yöndeki davalı kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.
Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.
1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 25.12.1972 tarihli giriş bildirgesi üzerine oda kaydı esas alınarak davalı kurumca 25.12.1972 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olarak kayıt ve tescil edildiği, davacının 25.12.1972-14.6.2001 tarihleri arasında Esnaf Odası, 16.9.1993-25.12.1997 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, Esnaf Sicil kaydının bulunmadığı, dosya kapsamından prim ödemesine rastlanmadığı, davacının 18.7.2001 tarihli T-İB formu ile 26.12.1997 tarihinden itibaren herhangi bir ticari faaliyetinin bulunmadığını davalı kuruma bildirdiği, tahsis talebinin davalı Kurumca 16.9.1993-25.12.1997 tarihleri arasında 1539 gün sigortalılık süresi bulunduğunun kabulü ile reddedildiği anlaşılmaktadır.
Her ne kadar davacının vergi kaydı 25.12.1997 tarihinde sona ermiş ise de ; sonradan yürürlüğe giren Yasa aleyhe uygulanamayacağından davacının oda kaydının devamı nedeniyle 25.12.1972-25.12.1997 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olduğu sabittir. Çünkü bu dönem için oda kaydının devam etmesi sigortalılık için bir karinedir. 1.1.1998-14.6.2001 tarihleri arasındaki döneme gelince, davacı 25.12.1997 tarihinden itibaren ticari faaliyetinin olmadığına dair terk bildiriminde bulunduğundan, mahkemece bu tarihten sonra fiili olarak ticari kazanç gerektiren bir faaliyetinin olup olmadığının araştırılması ve çıkacak sonuca göre davacının bu dönemde sigortalılık şartlarını taşıyıp taşımadığının belirlenmesi gerekmektedir.
Yapılacak iş; davacının 25.12.1997 tarihinden itibaren fiili olarak ticari kazanç gerektiren bir faaliyetinin olup olmadığının vergi dairesinden, seyyar satıcılar odasından, belediye başkanlığından sorulması, zabıta marifetiyle mahallinde etraflıca araştırılması ve tanık anlatımlarına da başvurularak, davacının 25.12.1997 tarihinden sonra ticari kazanç gerektiren bir faaliyetinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, bulunmadığının sabit olması halinde, 1479 sayılı Yasa’ya tabi Bağ-Kur sigortalılığını 25.12.1997 tarihi itibariyle sona erdirilmesi, bulunduğunun anlaşılması halinde ise; davacının oda kaydının da devam ettiği 14.6.2001 tarihine kadar 1479 sayılı Yasa’ya tabi Bağ-Kur sigortalısı olduğunun kabulü ile, aylık talebi konusunda prim borcunun olup olmadığını Kurum’dan sorularak alınacak cevap ile elde edilecek sonuca göre karar vermekten ibarettir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.