Mahkemesi : Bursa 5.İş Mahkemesi
Tarih : 5.12.2006
No : 1589-1431
Davacı murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılardan M. Gıda San. Tic. A.Ş.,C.G. ve B. P. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
1-Dava muris H.E.in iş kazasında ölümü nedeniyle davacıların uğramış olduğu maddi ve manevi zararların giderilmesi istemine ilişkindir.
Davacılar murisinin 18.8.1996 tarihinde geçirdiği trafik iş kazası sonucu öldüğü uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık kusurun aidiyeti ve oranı ile tazminatların belirlenmesi noktasında toplanmaktadır
Mahkemece, K.Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/52-157 sayılı dava dosyasında trafik uzmanı bilirkişi heyetinden alınan kusur raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ve bu raporda sürücü işçi C.G. 5/8, diğer araç sürücüsü B.P.2/8, araçları sıkıştırarak kazaya neden olduğu belirtilen B.E. 'de 1/8 oranında kusurlu bulunmuştur. Borçlar Kanunun 53. maddesi gereğince hukuk hakimi ceza mahkemesinde sabit olan maddi olgular ile bağlı ise de kusur oranı ile bağlı değildir. Olay iş kazası olup iş hukuku ve Sosyal Güvenlik ilkeleri çerçevesinde değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu bakımdan işveren M. Gıda A.Ş.'nin olayda kusuru veya B.K.'nun 55. ve 2981 sayılı Yasa'nın araç işletenin sorumluluğuna ilişkin hükümleri gereğince olaya neden olan diğer kişiler ile birlikte kusurları ve oranlarını belirleyen kusur raporu alınmadan sonuca gidildiği açıktır.
Dairemizin yerleşmiş içtihadına uygun, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2007/21-35 Esas, 9 Karar sayıl kararında da belirtildiği üzere, İnsan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işveren işçilerin sağlığını ve işgüvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur.
İş Kazasından doğan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunun 77. maddesinin öngördüğü koşulları gözönünde tutularak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken işçi sağlığı ve iş güvenliği tüzüğünün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir. Bu durumda ceza davasındaki kusur raporunun hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.
2- Mahkemece, eş F.nin maddi zararının yazılı şekilde, 19.026.39 YTL. olarak belirlenmesi de yerinde değildir.
Gerçekten davacı eş F.'nin maddi tazminatının 28.09.2004 günlü ilk ıslah talebinden sonra K.Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ilk hükmün Yargıtay 13. Hukuk Dairesi tarafından 23.03.2006 günlü göreve ilişkin bozma kararı üzerine Yargılamaya devam olunan iş mahkemesinde HUMK.'nun 83. maddesine aykırı olarak 2. kez ve aynı yasanın 84. maddesi ile 4.2.1948 gün 1944/10 Esas 1948/3 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere bozma kararından sonra davanın ıslahının mümkün olmadığı dikkate alınmaksızın 29.06.2007 günlü ikinci kez ve bozmadan sonra yapılan ıslaha değer verilerek eş Fecire'nin maddi zararını belirlemesi de usul ve yasaya aykırıdır.
Mahkemece yapılacak iş; İşçi Sağlığı ve İş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu İş Kanunun 77. maddesi ve işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken işçi sağlığı ve iş güvenliği tüzüğünün ilgili maddeleri çerçevesinde inceletmek, verilen raporu dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirmek, esas alınan asgari ücret olduğundan hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretteki artışlar gözönünde tutularak yeniden hesap raporu almak, davacıların ilk ıslah talebi dikkate alınarak ve ilk hükmü temyiz etmemeleri nedeniyle davalılar lehine oluşan usuli kazanılmış haklarda korunarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.
Kabule göre de, davacı vekili 29.06.2007 tarihli ıslah talebi ile eş Fecire yönünden talep edilen maddi tazminata kaza tarihinden itibaren yasal faiz istediği halde dairemizin yerleşmiş uygulaması gereği bu tarihten değilde, dava tarihinden başlamak üzere yasal faize karar verilmesi de doğru görülmemiştir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 03.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.