(506 S. K. m. 79) (YHGK. 03.11.2004 T. 2004/21-480 E. 2004/579 K.) (YHGK. 12.10.2005 T. 2005/21-495 E. 2005/582 K.) (YHGK. 22.03.2006 T. 2006/21-43 E. 2006/98 K.)
Dava: Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.9.1999 - 1.1.2004 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi M. Altan Çeliker tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi:
Karar: Davacı 10.9.1999 - 1.1.2004 tarihleri arasında davalı işverenler yanında geçen çalışmalarının tespitini istemiştir.
Mahkeme yazılı gerekçelerle istemin reddine karar vermiştir.
Sosyal güvenliğe yönelik bu tür davalarda çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmanın konusu, sürekli mi kesintili mi olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri ile alınan ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işverenle işçi ile ve işyeri ile ilişkileri dikkate alınmalı, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmeli işyerinin müdür, amir, şef gibi görevlileri ile işyerinde çalışan, kayıtlarda yer alan kişileri ve işyerine yakın işyerlerinin araştırma ve belgelerle belirlenmiş çalışanlarının beyanlarına başvurulmalı, taraflarca ibraz edilen deliller değerlendirilmeli, çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde sağlıklı bir biçimde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2004/21-480-579, 2005/21-495-582, 2006/21-43-98 sayılı kararları da bu yöndedir.
Mahkemece yukarıda belirtildiği şekilde gerekli araştırma ve incelemenin yapılmadığı, bordro ve yakın işyerleri çalışanlarının beyanlarına başvurulmadığı, dinlenen tanıkların beyanlarının dikkate alınmadığı ve bu yönde soruşturmanın genişletilmediği, ibraz edilen faturaların ve maaş çizelgeleri değerlendirilerek araştırma yapılmadığı, özellikle bu belgeler nazara alınarak Turkuaz Kargo Limited Şirketi ve Altur Limited Şirketi yönünden araştırma yapılmadığı, bu şirketlerin yetkililerinden çalışmalar hakkında bilgi alınmadığı, şoför olarak çalışan davacının davalı işverene ait araçlarda mı yoksa diğer şirketlere ait araçlarda mı çalıştığının belirlenmediği, araçların kime ait olduğunun plakaları belirlenerek saptanmadığı, davacının çalıştığını iddia ettiği sürede davalı işveren ile diğer şirketler arasında taşımacılık ile ilgili sözleşme olup olmadığının getirtilerek incelenmediği, davacının 1999 ve 2000 yıllarında hizmet cetvelinde görülen başka işyerlerinde geçen çalışmaları yönünden de araştırma yapılmadığı sonuç olarak yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile karar verildiği ortadadır.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy