(506 S. K. m. 79)
Dava: Davacı, davalı işveren nezdinde 1999-Eylül-2006 tarihleri arası çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Mehmet Yıldız tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Dava, davacının davalı işverenlere ait kantin işyerinde 29.10.1999-2006/Eylül tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı çalışmalarının Kuruma eksik bildirildiği iddiasına dayalı belirtilen tarihler arasında bildirimi yapılmayan sürelerde 506 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı çalıştığının tespiti ile bir kısım işçilik alacağının davalı işverenlerden müştereken ve müteselsilen tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, tazminat ve alacak istemleri bakımından yargılama aşamasında H.U.M.K.'nun 46. maddesi uyarınca tefrik kararı verilmiş ve davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, davacının davalılardan Mersetaş - Mersin Sağlık Eğitim Ve Turizm A.Ş. tarafından işletilen Özel Türkmen Okulu işyerinde kantini çalıştıran davalı Ethem U. unvanlı işverenin yanında 01/01/2000 - 16/06/2000 döneminde 166 gün, 19/09/2000 - 15/06/2001 döneminde 267 gün ve 26/09/2001 - 14/06/2002 döneminde 259 gün, A. A.Ş. unvanlı işverenin yanında 07/10/2002 - 31/08/2003 döneminde 302 gün, 22/09/2003 - 15/06/2004 döneminde 264 gün, 13/09/2004 - 10/06/2005 döneminde 268 gün ve 01/10/2005 - 16/06/2006 döneminde 256 gün sürekli olarak aylık asgari ücretle çalıştığının tespitine, fazla istemin reddine, kuruma bildirilen sürelerin dışlanmasına, karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı adına 11040816 sicil nolu iş yerinden, 10.09.2004, 01.10.2004, 22.09.2003, 07.10.2002 tarihlerinde 4 adet, 70112 sicil nolu iş yerinden, 26.09.2001, 19.09.2000, 01.01.2000 tarihlerinde 3 adet olmak üzere toplam 7 adet imzalı işe giriş bildirgelerinin ve 16.06.2000, 15.06.2001, 14.06.2002, 15.06.2004, 10.06.2005, 16.06.2006 tarihlerinde işten çıkışının Kuruma bildirildiği, davalı 70112 sicil nolu iş yerinden; 01.01.2000-16.06.2000 tarihleri arasında 166 gün, 19.09.2000-15.06.2001 tarihleri arasında 267 gün, 26.09.2001-14.06.2002 tarihleri arasında 259 gün, 11040816 sicil nolu işyerinden; 07.10.2002-2003/2. dönem arasında 302 gün, 22.09.2003-15.06.2004 tarihleri arasında 264 gün, 13.09.2004-10.06.2005 tarihleri arasında 268 gün, 01.10.2005-16.06.2006 tarihleri arasında 256 gün 506 sayılı Yasaya tabi zorunlu sigortalı çalışmasının Kuruma bildirildiği, 14.08.2000-29.08.2000 tarihleri arasında 16 gün dava dışı başka işyeri çalışmasının olduğu, 2000/1-2006/6. aya ilişkin dönem bordrolarının geldiği, davacının hizmet cetvelinde görülen kadar hizmetinin bulunduğu, 2002-/9-2006/6. aylara ilişkin ücret bordrolarının geldiği, 2002/10- (07.10.2002)-18 gün, 2002/11. ay 21 gün, 2002/12. ay 23 gün, 2003/1,2,3,4,5. aylarda 30ar gün, 6. ayda 13 gün, 2003/9. ay (22.09.2003) 9 gün, 10,11,12. aylarda 30ar gün, 2004/1,2,3,4,5. aylarda 30 ar gün -6. ayda 15. gün, -13.09.2004/9. ayda 19 gün, 2004/10,11,12. aylarda 30ar gün, 2005/1,2,3,4,5. aylarda 30ar gün, 2005/6. ayda 10 gün (10.06.2005), 2005/10,11,12. aylarda 30ar gün, 2006/1,2,3,4,5. aylarda 30ar gün, 6. ayda 16 gün, (16.06.2006) çalışmasının bulunduğu, bordrolarda davacının imzasının bulunmadığı, 506 sayılı Yasa kapsamında işyerinin bulunduğu, fiili çalışmanın, talep edilen dönemde yaz tatili dönemleri dışında bordro tanıklarınca doğrulandığı görülmüştür.
Somut olayda, Mahkemece, davacının davalı işverenlerce Kuruma bildirilen sürelerde 506 sayılı Yasaya tabi zorunlu sigortalı çalıştığının tespitine, fazla talebin reddine karar verilmişse de, tespitine karar verilen dönemde çalışmaların Kuruma bildirilmesi nedeniyle davacının hukuki yararının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
Yapılacak iş; Kuruma bildirilen süreler yönünden yeniden tespit kararı verilmesinde davacının yararı bulunmadığından, bildirilmeyen süreler yönünden ise davanın esastan reddine karar vermekten ibarettir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy