MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi
TARİHİ : 07/02/2008
NUMARASI : 2006/301-2008/16
Davacı, malullük aylığı bağlanmasına aksine kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, karardaki gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı temyizine gelince, 506 sayılı Yasanın 53. maddesine göre malûl sayılarak maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tesbitini istemiştir.
Mahkeme, Yüksek Sağlık Kurulunun 28.8.2007 günlü raporunu hükmüne esas alarak, davacının çalışma gücünü 2/3 kaybettiğinin, malûl sayılması gerektiğinin ve malûliyet başlangıç tarihinin Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Sağlık Kurulunun 19.04.2007 tarihli rapor tarihi olduğunun tesbitine karar vermiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa”nın 56. maddesine göre; “Malûllük aylığına hak kazanan sigortalının aylığının ödenmesine, kendisinin yazılı isteğinden, malûl sayılmasına esas tutulan raporun tarihi yazılı isteğini takibeden aybaşından sonraki bir tarih ise bu raporun tarihinden sonraki aybaşından başlanır.”
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, davacının malûl sayıldığı konusunda uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık, malûliyet aylığının hangi rapor tarihini izleyen aybaşından başlatılacağı noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesinin 10.11.2005 tarih ve 1237 sayılı raporunda davacının %83,37 oranında malûliyeti saptanmıştır. SSK Yüksek Sağlık Kurulu raporunda da sigortalının çalışma gücünü 2/3 oranında kaybettiği belirlenmiş, malûliyet başlangıç tarihinin ise Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Sağlık Kurulunun 19.04.2007 tarihli 2. rapor tarihi olduğu belirtilmiştir. Malûliyetin belirlendiği rapor tarihi yönünden raporlar arasında çelişki bulunmaktadır. Davacı tarafın bu rapora itirazı da dikkate alınarak, sözü edilen SSK Yüksek Sağlık Kurulu raporu getirtilerek, 28.06.1976 gün ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da belirtildiği üzere, 506 Sayılı Yasa’nın 109. maddesindeki prosedür doğrultusunda, Adli Tıp Kurumu”ndan, gerektiğinde Adli Tıp Genel Kurulu”ndan görüş alınması gerekir.
Mahkemece yapılacak iş, davacının daha önce tedavi gördüğü sağlık kuruluşlarındaki tüm bilgi ve belgelerin celbi ile dosya Adli Tıp Kurumuna gönderilmek suretiyle davacının, malûliyetine 10.11.2005 tarihli raporun mu, yoksa 19.4.2007 tarihli raporun mu esas tutulması gerektiğini saptamak ve oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine, 8.5.2008 gününde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy