MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
Davacı, davalı işveren nezdinde dava tarihinden 3 yıl öncesinden çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2-Davacı, davalı şirkete ait iş yerinde dava tarihi olan 01.10.2003 tarihine kadar üç yıl süre ile hizmet akdine dayalı olarak sürekli çalıştığını ileri sürerek eksik bildirilen çalışma süresinin tesbitini istemiştir.
Mahkemece istemin kısmen kabulü ile davacının davalı şirket adına tescilli iki farklı iş yerinde kuruma bildirilen süreler dışında 15.04.2002-31.12.2002 tarihleri arasında 172 gün, 01.01.2003-26.09.2003 tarihleri arasında 58 gün süre ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının uyuşmazlık konusu dönem içinde davaılı şirket adına tescilli ...sicil nolu iş yerinden 15.04.2002-31.10.2002 tarihleri arasında 2002/1 döneminde 4 gün, 2002/2 döneminde 34 gün, 2002/3 döneminde 22 gün, 1064333.16 sicil nolu iş yerinden 01.11.2002-30.04.2003 tarihleri arasında 2002/3 dönem 23 gün, 2003/1 dönem 34 gün, 27.09.2003-30.11.2003 tarihleri arasında 2003/3 dönem 13 gün, 11089452 sicil nolu iş yerinde de 01.05.2003-26.08.2003 tarihleri arasında 2003/2 dönemde 85 gün, 2003/3 dönemde 15 günlük çalışmalarının Kuruma bildirildiği, davalı şirkete ait iş yerinde 2002 yılı Nisan ayında 4 gün, Mayıs ayında 11 gün, Haziran ayında 10 gün, Temmuz ayında 12 gün, Ağustos ayında 1 gün, Eylül ayında 9 gün, Ekim ayında 13 gün, Kasım ayında 13 gün. Aralık ayında 10 gün, 2003 yılı Şubat ayında 4 gün, Mart ayında 11 gün, Nisan ayında 11 gün çalışması ile ilgili davacının imzasını taşıyan puantaj cetvelleri bulunduğu, davacının puantaj cetvelindeki imzaların kendisine ait olduğunu ancak imzalarken içeriğinin gösterilmediğini beyan ettiği anlaşılmaktadır.
Gerçekten, davacının, işyerindeki çalışmaları işe giriş bildirgelerine, aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. Öte yandan işe giriş bildirgesi ve bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Bu gibi durumlarda çalışma olgusunu ortaya koyabilecek inandırıcı ve yeterli kanıtlar aranmalı, kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.
Mahkemece imzalı puantaj cetvelleri bulunmayan süreler ile ilgili olarak verilen tespit kararı doğrudur. Ne var ki; imzalı puantaj cetvellerinin bulunduğu aylarda puantajlarda gösterilen süre dışında davacının çalıştığı yazılı belge ile kanıtlanamadığından puantaj cetvelinin düzenlendiği aylarda puantaj cetvelinde gösterilen günlerin dışında kalan sürenin reddi yerine kabulüne karar verilmiş olması isabetsiz olmuştur.
Yapılacak iş, davacının davalı şirkete ait iş yerlerindeki 15.04.2002-31.12.2002 ile 1.2.2003-30.4.2003 çalışma dönemi yönünden davalı işverence düzenlenen puantaj cetvellerinde davacının imzalarının bulunması ve imzaların davacı tarafından kabul edilmiş ve aksinin yazılı belge ile ısbatlanamamış olduğu da gözetilerek davacının imzasını içeren bu puantaj cetvellerine geçmiş sürelerin dışındaki sürelerle ilgili olarak istemin reddine, karar vermekten ibarettir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacı ile davalılardan işverene yükletilmesine,
11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HARÇ
Davacı Davalı-İşveren
17.15-TL O.H. 17.15-TL O.H.
15.60-TL P.H 15.60-TL P.H.
1.55-TL Kalan 1.55-TL Kalan