MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
Davacı, davalı işveren nezdinde çalıştığı ve kuruma bildirilmeyen günlerin tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa, zaptın 20.10.2008 günlü oturumunda tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın aykırı olduğu zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Gerçekten, kısa kararda, “davacının hizmet tespit davasının kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde 1.12.2005 tarihinde işe girdiğinin tespitine, ödenmeyen SSK pirimlerinin varsa davalı ... ve Dedaş ... Dağıtım AŞ tarafından ödenmesine” karar verildiği, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise hizmet tespiti konusundaki bu hükmün yazılmadığı bu şekilde kısa karar ile gerekçeli karar arasında aykırılık oluştuğu görülmektedir. Bu durumda, konuyla ilgili 10.04.1992 günlü ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalılardan Dedaş ... Dağıtım Müesseseleri ve Data Set İletişim Sis.Tic.Ltd.Şti'ne iadesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.