MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 05/04/2007-25/07/2009 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2-Davacı, davalıya ait dersanede eğitmen olarak 05.04.2007-25.07.2009 tarihleri arasında geçen ve SGK’na bildirilmeyen çalışmalarının tesbitini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle davacının 2009 yılının 6.ayında 15 gün eksik bildirilen çalışmalarının tespiti lle fazla istemin reddine karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtayın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Kimi ayrık durumlar dışında, resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olur. Ne varki bu tür kanıtlar salt bu nedene dayanarak istemin reddine neden olmaz; aksi durumun ispatı olanaklıdır. Somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordro tanıkları ve komşu işyerinin kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.
Mahkemenin bu tür davaların kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması ve kamu düzenini ilgilendirdiğini göz önünde tutarak gerektiğinde; doğrudan soruşturmayı genişletmek suretiyle ve olabildiğince delilleri toplaması gerekmektedir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.
Somut olayda; davacının 05.04.2007-31.08.2007 tarihleri arasında dava dışı bir işyerinden çalışmalarının bildirildiği, 01.09.2007-01.01.2009 tarihleri arasında davalıya ait işyerinden çalışmalarının tam bildirildiği, 01.01.2009-23.07.2009 tarihleri arasındaki çalışmalarının ise yine davalıya ait işyerinden kısmen bildirildiği görülmektedir. Mahkemece 01.01.2009 tarihli part time hizmet sözleşmesi nedeniyle, tanık anlatımları esas alınarak davacının 2009 yılının 6.ayında 15 gün eksik bildirilen çalışmalarının tespitine karar verilmiş ise de, 02.06.2009-01.07.2009 tarihleri arasında dava dışı başka bir işyerinden 29 günlük çalışmasının SGK'na bildirilmiş olduğu görüldüğünden, çalışma iddiasının inandırıcılıktan uzak olup kanıtlanamadığı açıktır. Davanın tümüyle reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Eğitim Kurs Hiz. Bas. Yay. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine 10/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.